TV OFF

Μια ομάδα bloggers αναλάβαμε την πρωτοβουλία να αποδείξουμε οτι οι τηλεθεατες δεν είναι 'πρόβατα'.

'Κλείστε την τηλεόραση! Για μια μέρα, έστω.

Δείξτε τους την δύναμη του κοινού.Μην τους δώσετε άλλο το δικαίωμα της χειραγώγησής μας

Ζητάμε ανεξάρτητη και αντικειμενική πληροφόρηση, έγκαιρη, έγκυρη και σοβαρή ενημέρωση, χωρίς ροζ και κίτρινες αποχρώσεις

Λέμε όχι:Στην παραπληροφόρηση της διαπλοκής.
Στα χειραγωγούμενα ΜΜΕ.
Στην συγκάλυψη των σοβαρών θεμάτων
.Στις εκπομπές - σκουπίδια χάριν τηλεθέασης.
Στα μονοθεματικά δελτία ειδήσεων.
Απαιτούμε σεβασμό και ποιότητα.

Κλείνουμε την τηλεόραση στις 11 Φεβρουαρίου.

Zeitgeist

Η πρώτη μου σκέψη μόλις είδα το Zeitgeist,
ήταν πως ήρθε ο καιρός να αλλάξουμε τον κόσμο.
Έπρεπε να πέσει μια ταινία στην αντίληψή μου για να μου επιβεβαιώσει όλα όσα σκόρπια ήξερα.
Ήταν όμως τέτοια η σφαλιάρα να τα δω όλα μαζί σε δύο ώρες
Αγανάκτησα με μένα που κατά καιρούς μεμψιμοιρώ,
αγανάκτησα με τη δυστυχία που επιτρέπουμε να υπάρχει,
αγανάκτησα που το μόνο που κάνω είναι να αγανακτώ!

Μερικες φορές βολεμένη(οι) σε παραμύθια,
μερικές φορές βολεμένη(οι) σε μια καλύτερη στιγμή,
μερικές φορές βολεμένη(οι) σε εγωιστικά παραληρήματα
Φτάνει!
Τον έλεγχο τον έχουμε εμείς
καιρός να βγούμε από τα μαξιλαράκια μας και να αντιδράσουμε.

Για όποιον δεν το είδε,
να το δει!
Για όποιον το είδε,
νομίζω,
δεν υπάρχει πια δικαιολογία.
Εσείς τι λέτε?
Αν θέλουμε πραγματικά όσα κατά καιρούς αγανακτισμένοι λέμε πως μας στερούνε


http://zeitgeistmovie.com/

το κείμενο αυτό ανήκει στην φίλη μου την ξωτικουλα

Αποκαλυπτικό βίντεο για την υπόθεση Ζαχοπουλου (Μάκη - Θέμος )

ποιος πήρε 5 εκατομμύρια ?- ποιος πεινάει ?- ποιος πάλι την γλύτωσε ?- τι θέλει να πει ο ποιητής ?
γιατί από εκεί που ασχολιωμασταν με μια σοβαρή υπόθεση κοιτάμε που βγάζουν τα μάτια τους δυο τύποι που και οι δυο είναι βουτηγμένοι στα σκατά ?- τι ενδιαφέρων έχει ?- μήπως και εμείς είμαστε πλέον στα ίδια σκατά ?

ΚΑΤΗΦΟΡΑ

Οταν παίρνω φόρα..φόρα κατηφόρα..
Πανικός..είπε, δεν είπε, έδωσε , δεν έδωσε, είδα, δεν είδα, παρέδωσε, δεν παρέδωσε..ποιός παρέδωσε, ποιός δεν παρέδωσε..
Ολοι μαζί..παραδοθήκατε..στην εξουσία..και στην ευφορία που δίνει η αίσθηση της δύναμής της..και στον αποκλεισμό που επιφέρει..τον αποκλεισμό από την επαφή με τον κόσμο, με την πραγματικότητα που κυλάει δίπλα σου, με τους ανθρώπους που υπάρχουν και ζούν έξω και πέρα από σας , και ,απ’όπου προήλθατε όλοι, αλλά οι λωτοί της απόλαυσης επιφέρουν λήθη..είναι γνωστό..
Και νομίζετε ότι όλα κυλούν γύρω από σας και τα κάθε είδους συμφέροντά σας, ότι είστε το κέντρο του κόσμου και ότι παράλληλα ελέγχετε τους πάντες και τα πάντα κι όλοι βλέπουν κι ακούν αυτά που θέλετε εσείς, και ότι, όλα μπορείτε να τα ποδηγετήσετε και να τα κατευθύνετε πρός όποια κατεύθυνση και προς όποια απόκρυψη επιθυμείτε..
Το χειρότερο ναρκωτικό είναι η εξουσία.. Το πιό ακριβοπληρωμένο σε ζωές και σε ψυχές και που κανένας επαναστάτης ποτέ δεν θέλησε να συμβουλέψει γιατρό για την απεξάρτηση απ’αυτό..γιατί το φάρμακο το παρέχει η ίδια η εξουσία..μεταβιβάζει μικρά μικρά κομματάκια και σ’αυτούς που ξεκινούν εναντίον της κι έτσι στο τέλος όλοι βρίσκονται χρεωμένοι απέναντί της..το ίδιο σχέδιο χρησιμοποιεί και η μαφία, παραδείγματος χάριν, και με μεγάλη επιτυχία..
Κάποτε είχα διαβάσει κάτι πολύ επιτυχημένο:
Είναι άσχημη στιγμή όταν καταλαβαίνεις ότι δεν έχεις να ξεπουλήσεις τίποτα άλλο..ακόμα πιό άσχημη στιγμή όμως, είναι, όταν θέλεις να ξεπουλήσεις, αλλά δεν σου έχει μείνει τίποτα άλλο πιά για να ξεπουλήσεις..
Και όλοι , μα όλοι , ξεχνούν την βασική αρχή.. Ότι όλα έχουν αρχή, μέση και τέλος. Ξεχνιούνται στην μέθη και νομίζουν ότι θα είναι πάντα στην κορυφή..ότι θα μπορούν να ελέγχουν πάντα, τα πάντα με την ίδια ένταση και με το ίδιο αποτέλεσμα..όμως κι αυτό είναι μέσα στο παιχνίδι.. Πρέπει να το ξεχάσουν..για να αρχίσει η κάθοδος..άλλοτε με συντριβή, άλλοτε με τραγωδία, άλλοτε με κωμωδία.. Και για να είναι έκπληκτοι όταν θα συμβεί..γιατί δεν πρέπει να προλάβουν να σκεφτούν ότι το αντίτιμο ήταν πολύ υψηλό..άν θα μπορούν να το σκεφτούν πλέον, χωρίς ψυχή ..


Τι άσχημα αποφορά είταν αυτή που αναδύθηκε όλο το βράδυ προχτές ..αναρωτιέμαι αν μπορούσε να αναπνεύσει κανείς σήμερα.. Ολες αυτές τις τελευταίες μέρες σέρνονταν μιά αχλύ με μυρωδιά, όπως όταν περνάς με τ’αυτοκίνητο από κάτι παλιά βυρσοδεψεία ή βουστάσια...αλλά αυτή η κορύφωση χτές βράδυ..ποιός μπόρεσε να αντέξει..φαντάζομαι πολλοί..γιατί κανένας μας δεν περίμενε τον τριανταφυλλόπουλο ( καλά έκανε βέβαια, αλλά, να, έχουμε γίνει καχύποπτοι) να μας τα πεί.. Γιατί όλοι , θέλω να πιστεύω, ότι αισθανόμαστε..ότι ξέρουμε..αλλά όπως αυτοί οι καημένοι δημοσιογράφοι του Θέματος, που τους βλέπεις και τους λυπάσαι..γιατί τους δίνεις και την δικαιολογία..κρίμα οι άνθρωποι, σκέφτονται το μεροκάματατο..έτσι λοιπόν σέρνουμε τη ζωή και επιτρέπουμε στον κάθε μηδενικό να αναδεικνύεται σε γκουβέρνο..και να είναι..
Εντάξει..συμβιβαζόμαστε..αλλά κάπου τραβάς και μιά γραμμή..γιατί υπάρχει μια ιστορία, υπάρχει ένα παρελθόν και θάπρεπε τουλάχιστον αυτό να το σεβόμαστε..και σύμφωνα μ’αυτό..κάποιος, κάποιοι θάπρεπε να ξεσηκωθούν σήμερα, αυτή τη στιγμή..όχι άλλο..κάρβουνο..τέλος ..σήμερα..
Αλλά ονειροβατώ πάλι..
Παιχνίδια εξουσίας, λοιπόν...
Τόχασες, θέμο μου, την έχασες την μπάλα τελείως..αφού σε έχουν δέσει και με εκατομυριάκια..δηλαδή, κάτι που να μπορούν να σου προσάψουν..λεφτά, γυναίκα, ναρκωτικά..αυτές είναι οι τρείς πιό γνωστές παγίδες για να σε έχουν στο άρμα δεμένο και για να μπορούν, ανα πάσα στιγμή, να σε ρίξουν..όπως τις μπανάνες απ’τις μπανανιές.. δεν πρόσεξες..την πάτησες σαν τον πρώτο ερασιτέχνη..και δεν εκμεταλεύτηκες και την έξοδο κινδύνου "μάκης "που είχες την διαίσθηση και όχι την προνοητικότητα, όπως αποδεικνύεται εκ των υστέρων, να βάλεις δίπλα σου..
Σε είχα δεί..είχε αλλάξει η φάτσα σου κι ο αέρας που σε περιτριγύριζε πιά..είχε χαθεί η ανεμελιά..είχε χαθεί το παιχνίδι..το σπίρτο..τα μάτια σου κοιτούσαν τα μπούτια και τα βυζιά που έβαζες κατά κόρο δίπλα σου, όχι με την παλιά ματιά..αλλιώς κοιτάζει ο ανατρεπτικός και αλλιώς ο κατέχων και ακόμα διψασμένος για περισσότερο ..κι άλλη δύναμη..μεθούσες..κι είχες το βλέμμα το ηλίθιο μεθυσμένο.. Kαι τώρα, φοβάσαι..κι άλλοτε μπορεί να φοβόσουνα αλλά τότε έπαιζες..τώρα δεν παίζεις..σε παίζουν..κι εσύ φοβάσαι ότι θα τα χάσεις όλα..και δεν θέλεις..δεν αντέχεις να τα παίξεις όλα για όλα πια..Κι αν τυχόν και διασωθείς απ’αυτό τώρα, οι απώλειές σου θα είναι τέτοιες και τόσες, που θα διαμορφωθεί αλλιώς και η φάτσα σου..που ήδη έχει προδιάθεση..θα γεράσεις άσχημα..και θα αναδίνεις αποφορά γλίτσας..
Μη βαυκαλίζεσαι..θα σε ρίξουν ..είν’η ώρα σου..η εξουσία δεν συγχωρεί τίποτα, ποτέ..μη νομίζεις ότι επειδή υποχρέωσες τους υπαλλήλους σου να βγούν και να γίνονται γελοίοι τώρα, θα στο συγχωρέσουν κι αυτοί..έπρεπε να κρατηθείς σε άλλο επίπεδο θέμο..λάθη. Ο μάκης σήμερα κέρδισε στη ζωή του..και στον εαυτό του..γιατί? Γιατί δεν ξέχασε να είναι ανατρεπτικός..και πότε πρέπει να είναι ανατρεπτικός..του έδωσες την ευκαιρία να το θυμηθεί, να το ασκήσει και να ανοίξει δρόμο για τον εαυτό του.. Γιατί βέβαια, και γι’αυτό, είμαστε καχύποπτοι απέναντι σε όλους, η τηλεόραση, οι εφημερίδες και γενικά τα μέσα, υπάρχουν για να εξυπηρετούν τα δικά σας συμφέροντα και τις επιδιώξεις. Εχετε πετυχει μεγάλη επιτυχία. Εμείς υπάρχουμε για σας, όχι εσείς για μας. Οπως θάπρεπε. Δεν υπηρετείτε εσείς τον κόσμο. Ο κόσμος υπάρχει για να εξυπηρετεί εσάς. Για να έχετε τηλεθέαση ή μη, για να
εξασφαλίζετε το ψωμάκι σας, για να παίζετε τα παιχνίδια σας..και μείς να παίζουμε τον ρόλο του βωβού παρατηρητή. Εμείς υπάρχουμε για να συνεχίζετε εσείς να κυριαρχείτε μέχρι τελικής πτώσης. Δημοσιογράφοι, πολιτικοί και το κακό συναπάντημα. ΄¨Το ρουφιανότσουρμο...¨
Αλλά, καλά να πάθουμε, εσείς μας αξίζετε, ας σας λουστούμε..δεν πα να γίνεται κοσμογονία, η καθημερινότητα και η βολή υπερτερούν όλων και τίποτα δεν μας κουνάει από κει..όλοι θέλουν να αποκτήσουν την δύναμη του ζαχόπουλου χωρίς να σκέφτονται την βουτιά στο κενό.. Εμείς γεννάμε και ανεχόμαστε την μετριότητα, την βλακεία, την αλητεία, τον καθωπρεπισμό, την υποκρισία, την υποταγή, εμείς δεχόμαστε να μας κυβερνάει ο κάθε λωποδύτης, να κλέβει, να αρπάζει, να τρώει και να πίνει στην υγειά του κορόιδου και να είναι και υπερόπτης από πάνω, εμείς δεχόμαστε να μασάμε ότι σάπιο και να μας σερβίρουν και να μην αντιδράμε σε τίποτα.
Ούτε στην βρώμα και στην αποφορά που αναδίνουν και τα πιό πρόσφατα γεγονότα και μεις στεκόμαστε εκεί, κλινικά νεκροί, ανάπηροι, περιμένοντας να αποσυντεθούν μπροστά στα μάτια μας μέσα στην ίδια τους τη σαπίλα μάλλον, γιατί αλλιώς δεν εξηγείται..ο πιό ψυχρός λαός της ευρώπης δεν θα είχε ανεχθεί ουτε το ένα δέκατο απ’όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα στον τόπο μας.. Τι παράδειγμα και τι πρότυπο να δώσουμε στους νέους ανθρώπους και γιατί να μην είναι όχι οργισμένοι, έξαλλοι..όχι ίμο, όχι τρέντυ, θά ‘πρεπε μας πάρουν με τις πέτρες,να μας κρεμάσουν κουδούνια, όχι να κάψουν μόνο, γιατί ως και την φωτιά την χρησιμοποιούν οι έμποροι και το κεφάλαιο για τα σχέδιά τους..δεν έχουν όριο αυτοί..δεν σταματάν μπροστά σε τίποτα.. Γιατί να σταματήσει ένας νέος άνθρωπος..που δεν έχει να χάσει τίποτα παρά μόνο τις αλυσίδες που του κληρονομήσαμε.. Αλλά, να, του κληροδοτήσαμε και την υποταγή..και το δήθεν..η επαναστατικότητα σήμερα έχει όνομα μόδας..πιό επαναστατημένος είναι ένας σχεδιαστής μόδας, παρά οι νέοι άνθρωποι στην ελλάδα σήμερα..ούτε ιδέες, ούτε ιδανικά, ούτε όνειρα..ποιός να τους τα μάθει, ποιός να τους τα περάσει, ποιός να γίνει υπόδειγμα με τη ζωή του.. Οι ιδεολόγοι είναι κάποιοι αποτυχημένοι γραφικοί. Δεν οδηγούν μερσεντές, δεν έχουν σπίτι με πισίνα, δεν φορούν ρούχα design, ποιός είναι ο Λουντέμης, ποιός ο Βάρναλης, ποιός ο Καβάφης ( αυτός πιθανόν ως γκέι να είναι πιό γνωστός, ως προς αυτό βέβαια) , ποιός ο Ρεμπώ και ποιός Αρτώ, ποιός Σικελιανός και ποιός Τίτος Πατρίκιος.. Τέλος..μπορεί να λέω, να λέω, να λέω..ξέρετε που καταλήγω κι εγώ?
Μακάρι να είχα τόσα φράγκα που να μη χρειαζόταν να πάρω κανένα σας και τίποτα στα σοβαρά, να φτιάξω ένα σπιτάκι όπως το θέλω, στο δάσος, να βγαίνει και στη θάλασσα, να ανεβαίνω στο άλογο το πρωί και να ξεχνάω ότι υπάρχουν όλα αυτά, να έρθω σε επαφή με αληθινά, καθαρά και όμορφα πράγματα..
Αλλά, αυτή είναι η κατάντια..Σ’αυτή την κοινωνία φτάσαμε στο σημείο να πρέπει να αγοράσουμε τα όνειρά μας..


16 Ιανουάριος 2008 3:47 πμ

Δέκα λεπτά

Δέκα λεπτά, να κάνεις δέκα βήματα.
-Τόσο ώστε ο χρόνος να φύγει.-
Μια ζωή, να πάρεις τη ζωή απλά.
Αληθινά να πεις τα πράγματα
-Μπορείς;-
και στο μυαλό σου να 'χει απλωσιά...
Να 'ναι στο φως του ήλιου όλα λουσμένα.
Να 'ναι στου απάτητου χιονιού ακουμπισμένα την αγκαλιά.
Να 'ναι απ' της γης το σφυγμό αναθρεμμένα
και να 'ναι λόγια απλά.

........ουτοπία

Μπορεί κάποτε να ήμασταν όμορφοι
-με ομορφιά εσωτερική

Μάλλον κάποτε να ήμασταν εραστές
-χωρίς κάνεις να το παραδεχτεί

Ίσως ακόμα να είμαστε ζωτικοί ψεύτες
-στον ίδιο μας τον εαυτό

μα το σίγουρο είναι ότι χαμογελάγαμε
κάτω από το φως της καύτρας
κάθε φόρα που μοιραζόμασταν τσιγάρο στο σκοτάδι

Renderosity Digital Art Community - Gallery: My Gallery

Renderosity Digital Art Community - Gallery: My Gallery
αν θέλουμε να είμαστε όμορφοι και άνθρωποι μάλλον πρέπει να είμαστε πάντα έτοιμοι για πόλεμο..πίσω απ'τα ψεύτικα χαμόγελα και τις ψευτο -ευγένειες κρύβονται άγρια θηρία..αυτό το ζώο είναι απείρως και ασυγκρίτως ευγενέστερο πλείστων όσων ανθρώπινων όντων..κι είναι κι αυτό κι εμείς απροστάτευτο μπροστά στην θηριωδία και την απληστία των κρατούντων του είδους μας..αδέλφια, το νού σας, δεν υπάρχει έλεος..

.....

Τι να γράψω τώρα, μετά από καιρό πήρα την απόφαση να σηκώσω ένα κείμενο και έψαχνα να το αρχίσω με ένα τραγούδι του Μάνου Λοΐζου Έτσι άρχισα να διαβάζω τους στοίχους των τραγουδιών του. Τελικά δεν θα βάλω κανένα στίχο βασικά δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιον τι να πω, το μονό που έρχονταν στο μυαλό μου όσο διάβαζα είναι πως θα αντιδρούσε άμα ζούσε τώρα αυτός ο άνθρωπος.Ναι δεν σας κάνω πλάκα αν ξαφνικά έρχονταν στην ζωή σαν τον Λάζαρο σε αυτήν την κοινωνία που κάνεις δεν λέει καλήμερα το πρωί,που στον δρόμο όλοι φοβούνται και σφίγγονται. Τι θα έλεγε άμα έκανε το σφάλμα και άνοιγε την τηλεόραση, πόση απογοήτευση θα ένιωθε άραγε με την πολιτιστική μας κατάσταση; Ποιος, με ποσό θάρρος και πόση υπομονή θα του εξηγούσε για όσα γίνονται στην πολίτικη κατάσταση της χώρας; για φαινόμενα Μαγγηνα - Ζαχοπουλου για γεγονότα όπως το ασφαλιστικό και η παιδεία; Και πάνω από όλα ο κόσμος να νοιάζεται άμα γέννησε η Πανια τι να λέμε τώρα άπλα για σκεφτείτε λίγο.

Υ. Γ. Αλήθεια όσα δεν κατάφεραν τόσα προβλήματα (ομόλογα,φωτιές,vodafon,ασφαλιστικό κ.τ.λ) λέτε να τα καταφέρει μια τσόντα τόσο πολλή έχουμε χάσει τον μπούσουλα ;

I wanna fly away..

ΜΕ ΑΓΑΠΗ ... ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΦΟΡΑ

Εδώ είμαστε..χριστούγεννα ξανά..

Υπάρχουν άραγε κι άλλοι άνθρωποι εκεί έξω που να μη συμμερίζονται την 'χαρά' των ημερών, την αγοραστική έξαψη, τα μεγάλα στολισμένα σπίτια, γυναίκες που δεν θα ντυθούν με τουαλέτες, διαμάντια και ψηλοτάκουνα, πόσα παιδιά θα είναι πνιγμένα στα δώρα και στα παιχνίδια..μήπως ζω σε κανένα παράλληλο σκοτεινό σύμπαν, και βλέπω τις ίδιες ανησυχίες στα πρόσωπα των ανθρώπων γύρω μου, τα ίδια παιδιά στα φανάρια, τις ίδιες μεροκαματιάρες γυναίκες..

Θα μου πεί κανείς ότι επιλέγουμε σε ποιό σύμπαν να ζήσουμε..θα μπορούσα να αρκεστώ στις ειδήσεις του σταρ, στο να κάνω μια βόλτα στην πόλη μου και να δώ νέους ανθρώπους να γεμίζουν τα μπάρ, εκεί, στο κέντρο, που όλα είναι στολισμένα και λάμπουν..

Τι μανία..ακόμα κι εκεί, εμένα να μου κολλήσει η εικόνα του τύπου που έπαιζε κιθάρα στο κρύο, με το καπέλο στα πόδια του κι ένα χαρτόνι να γράφει 'σερβία-ελλάδα-φιλία'..και είχε μέσα ..κάτι ψιλά ..που δεν φτάναν ένα ευρώ..έσκυψα να ρίξω κάτι..κι ήταν ο μόνος άνθρωπος αυτό το βράδυ που με κοίταξε στα μάτια κι μού είπε 'ευχαριστώ'..

Είναι οι μέρες..είναι κι άλλοι άραγε που νιώθουν έτσι..μόνοι, αποκομένοι, δόξα τω θεώ που ακόμα υπάρχει η οικογένεια, κανα δυό φίλοι απ'το τηλέφωνο, κανα δυό φίλοι στο διαδίκτυο.. δόξα τω θεώ, να λέμε..δεν έχει λαμπερές δεξιώσεις σε ολόφωτα φουαγιέ ή σε αστραφτερές κατοικίες, δεν έχει κέρας αφθονίας να βγάζει λεφτά για ψώνια, για τυχερά παιχνίδια, για καζίνο, για μπουζούκια, για φαγοπότια και γλέντια, για φίρμες στις παραλιακές..

Έχει μοναξιά, περισυλλογή, λές κι ένα ευχαριστώ για ότι υπάρχει, γιατί σκέψου ότι μπορεί ανά πάσα στιγμή, κακοί δαίμονες να εμφανιστούν απ'το πουθενά, και να σου αρπάξουν και ό,τι σου απομένει..ας είναι καλά η γέννηση του χριστού, που τους κρατάει μακρυά μας..ας είναι καλά η χάρη της παναγίας που μας κρατάει στα πόδια μας, που είμαστε καλά..

Κι άς χάσαμε αγαπημένους, που αυτές τις μέρες μας λείπουν πιο πολύ, κι ας πηγαίναμε γι'αλλού κι αλλού η ζωή μας πάει..ζωή είναι..μας αρέσει κι ας πονάει..έτσι είναι αυτή..αν δεν πονούσε δεν θα ήταν ζωή .θα ήταν παραμύθι..και τα παραμύθια είναι για να τα λέμε μπροστά στο τζάκι, λίγο πριν κοιμηθούμε..για να διώχνουμε τους κακούς δαίμονες και να παρηγορούμε την ψυχή μας..κι ας ζουν κάποιοι καλά..κι εμείς καλύτερα..έτσι δεν λέμε στο τέλος του παραμυθιού?

Κι έτσι είναι..κι εμείς καλύτερα..όταν οι τόνοι είναι χαμηλοί, είσαι σε καλύτερη επαφή με τα πάντα γύρω σου..με την γή, τους ανθρώπους, τ'αστέρια, τον ουρανό, με το μέσα σου, με την συγκίνηση των ημερών, με το μήνυμα τους..και λες κι ένα ευχαριστώ..για ό,τι υπάρχει..

Ακούγοντας την Αmy μεσ'την νύχτα μόνη..ξέρεις μέσα σου ότι για σένα πιο πολύ θα έρθει ο άγιος..να κρατήσεις την καρδιά σου ζεστή και την σπίθα στην ματιά σου..κι εκείνο που ζητάς αυτό θα σου φέρει..τον δρόμο και την σοφία να τον περπατήσεις..

ΜΕ ΑΓΑΠΗ
Ioanna Vrankovits

Κατεβάστε το γενικό για 15 λεπτά ....

...στις 15 Δεκεμβρίου. Από το νέο ΙΝΚΑ http://newinka.wordpress.com/

ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΔΕΙΞΤΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΣΑΣ

ΣΤΙΣ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΕΘΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΑ ΤΙΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΔΕΗ

15 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΗΜΕΡΑ ΣΑΒΒΑΤΟ ΚΑΙ ΩΡΑ 12.00 TO ΜΕΣΗΜΕΡΙ, ΓΙΑ 15 ΛΕΠΤΑ ΚΑΤΕΒΑΖΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΑΚΟΠΤΗ

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ!!!!ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΤΟΙΜΟΙ;

ΑΥΤΟ ΛΕΓΕΤΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΦΙΛΕ ΜΟΥ

Μέτα από την απόφαση του τοπικού δικαστηρίου της Χάγης, η όποια βασίστηκε στην στην Ελευθερία της εκφράσεις του εκλέγεσαι και του εκλεγείς,δεν απαγόρευσε την ίδρυση κόμματος παιδοφιλων (PNVD). Σε αυτήν την περίπτωση όλη αυτή η Ελευθερία λειτούργησε ενάντιων των παιδιών αν δεν κάνω λάθος .
Βασικοί στόχοι του κόμματος είναι:
1)η νομιμοποίηση της σεξουαλικής επαφής μεταξύ ανήλικων και ενήλικων
2)η νομιμοποίηση της κατοχής παιδικού πορνογραφικού υλικού για προσωπική χρήση

Η συνέχεια του θέματος:
http://www.hamogelo.gr/default.asp?pid=50&newid=11

ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ ΜΙΑ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΗΛΕΩΡΑΣΗΣ

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΕΙΝΑΙ ΣΕ 7 ΜΕΡΗ

Συνειρμοί..

Βρέχει..σήμερα 17 Νοέμβρη..σ'όλη την Ελλάδα..άδεια η πόρτα του πολυτεχνείου..σπάνια τέτοια βροχή, τέτοιο καιρό στην Αθήνα. Γιατί κλαίν οι ουρανοί? Τριάντα τέσσερα χρόνια μετά? Κλαίν για τους χαμένους, κλαίν για τους κερδισμένους, κλαίν για τους ξεχασμένους? Γι'αυτούς που επωφελούνται, γι'αυτούς που δεν επωφελούνται..για τους νέους ανθρώπους που ίσως δεν μπορούν να ξέρουν την συγκίνηση των ημερών τότε, την ένταση, τον φόβο που την ώρα που τον ξεπερνάς γίνεται δυνατότερος και σκοτεινότερος..ίσως για κάποια σύγχυση που πιθανόν γίνεται σε κάποια κεφάλια μεταξύ των ημερομηνιών και των καταστάσεων? Ϊσως? Και για χίλιους λόγους ακόμα?..
Επαρχία, γυμνάσιο, 1973, ακόμα με τις ποδιές πηγαίναμε..όλο το βράδυ ξάγρυπνη να προσπαθείς να δεις μέσα απ'τις λίγες πληροφορίες που έδινε η τότε ερτ και υενέδ..το πρωί, οι καθηγητές δεν έδιναν κανένα σημείο ότι συνέβη κάτι διαφορετικό..η καρδιά φλεγόταν να φωνάξει..ρε, κοσμογονία, μη μου το παίζετε καθημερινή..δεν ήξερες όμως τέτοια τότε..κι όμως τόλμησες να πεις στον θρησκευτικό, το κύριο εκπρόσωπο του καθεστώτος στο σχολείο, που σου έκανε παρατήρηση πάλι για τα ατίθασα μαλλιά σου, και είπε «πολλά μαλλιά, λίγα μυαλά» . Και γυρνάς και αυθαδιάζεις «δείξαμε χτες βράδυ αν έχουμε λίγα μυαλά » ..φεύγει χωρίς κανένα σχόλιο..Αισθάνθηκες ότι ενώθηκες με το ποτάμι..ότι σήκωσες το ανάστημα..είσουνα έτοιμη για τα χειρότερα βασανιστήρια..που δυστυχώς δεν ήρθαν..ήρθαν άλλα..βασανιστήρια..πολλά και διάφορα..καλά και κακά..όπως συμβαίνει πάντα στη ζωή..Ηρθαν τα κόμματα, η κοματικοποίηση, η οργανωμένη ζωή, ο έρωτας με τον μαρξισμό, τον λενινισμό, η αφοσίωση στο κόμα, το πανεπιστήμιο, το κίνημα το φοιτητικό, η πολιτικοποίηση, η αμφισβήτηση, τσέ, αλτουσέρ και μαρκούζε, ο μάης του ' 68, πλατεία και αλλαγή συντρόφων, η επιβίωση, η απομόνωση..
Πορείες παράλληλες, μιά γενιά, δυό γενιές, τρεις, το ποτάμι κυλάει και τίποτα δεν γυρνάει πίσω και τίποτα δεν μένει ίδιο και η καινούργια μέρα είναι πάντα μιά άλλη μέρα..Κάποιοι από μας δεν δέχτηκαν την άδοξη κατάληξη, την ενσωμάτωση, το συμβιβασμό..και τράβηξαν τον δικό τους, ιδιαίτερο κι'ίσως προκλητικό δρόμο..Τους κρίναμε, τους κατακρίναμε..όμως αμαρτία εξομολογημένη, ήταν σάρκα απ'την σάρκα μας, στην ίδια ημερομηνία ξεκίνησαν τα όνειρα, την ίδια μέρα αρχίσαμε να πετροβολάμε τους δυνατούς και να μετράμε τ'άστρα...
Οταν όμως μεγαλώνεις, κανένας δεν είναι πρόθυμος να σου συγχωρήσει την αυθάδεια..και όπως όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά, ο καθένας πληρώνει και με το παραπάνω τις συνέπειες των πράξεων και των σκέψεών του..ακόμα και των επιθυμιών του..
Και πλέον οι πορείες είναι μοναχικές..κάτω από βαριά συννεφιά, τα κινήματα, κατ'απαίτηση της εξουσίας, έχουν πλέον πολύ συγκεκριμένα αιτήματα..και κάποια ξεσπάσματα..Πόσα χρόνια έχουμε να τραγουδήσουμε τον εθνικό μας ύμνο συγκλονισμένοι, μαζί με συντρόφους, σε κρίσιμη στιγμή?Ισως για μας κλαίνε οι ουρανοί, που περπατάμε σκυφτοί μεσ'την βροχή και μόνο η τηλεόραση θέλει να επαναλαμβάνει την σκηνή που σπάει το τάνκ την Πύλη..του πολυτεχνείου..ή...

επιτέλους..



το κείμενο γράφτηκε στις 17 Νοέμβρη 2007 απο την φίλη μου carpediemioanna

ΜΙΑ ΧΟΡΗΓΕΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞ

Συζητάνε 3 παιδιά, ένα Ιαπωνεζάκι, ένα Αμερικανάκι και ένα Ελληνόπουλο για την τεχνολογία της κάθε χώρας. Ιαπωνεζάκι: Ο μπαμπάς μου δουλεύει 15000 χλμ. μακρυά από το σπίτι μας, σχολάει στις 15:00 παίρνει το Super Express υπερηχητικό τρένο και είναι σπίτι για φαγητό στις 16:30. WOW!
Αμερικανάκι: Τς τς τς, ο μπαμπάς μου δουλεύει στο φεγγάρι και ενώ
σχολάει στις 15:00 παίρνει το Super Express πύραυλο
ειναι είναι σπίτι
για φαγητό στις 16:15. Διπλό WOW!
Ελληνάκι: Εμένα ο μπαμπάς μου είναι δημόσιος υπάλληλος και ενώ σχολάει
στις 15:00 είναι σπίτι για φαγητό από τις 14:00...


- ΚΥΡΙΕ, ΚΥΡΙΕ.
- ΤΙ ΘΕΣ; ΡΩΤΑ Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ.
- Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΚΑΤΑΓΟΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΙΘΗΚΟ.
- ΚΑΛΑ, ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ. ΜΑ ΕΓΩ ΔΕΝ ΑΝΑΚΑΤΕΥΟΜΑΙ ΣΤΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ ΣΑΣ…



Ένας τύπος με μηχανή , πάει να περάσει τα Μεξικανικά σύνορα με δύο σάκους να ισορροπούν στους ώμους του .

Φρουρός : " Τι έχεις στους σάκους ; "
Τύπος : " Αμμο !

Ο φρουρός τον κατεβάζει από τη μηχανή , ψάχνει τους σάκους ... γεμάτοι άμμο . Ο τύπος τα μαζεύει , ανεβαίνει στη μηχανή και φεύγει . Μετά από δύο εβδομάδες , πάλι τα ίδια ...
Φρουρός : " Τι έχεις εκεί ; "
Τύπος : " Αμμο ! "

Κάθε δύο εβδομάδες , επί έξι μήνες , οι έρευνες συνεχίστηκαν . Τελικά , μια βδομάδα ο τύπος δε φάνηκε . Ωστόσο , τον πέτυχε ο φρουρός στο κέντρο της πόλης και του λέει :
" Κολλητέ , μας είχες τρελάνει . Ξέραμε ότι κάτι πέρναγες λαθραία πάνω - κάτω . Δε θα πω τίποτα σε κανέναν ... τι λαθραία περνούσες απ τα σύνορα ; "
Κι ο τύπος απαντά :
" Μοτοσικλέτες " .

ΠΑΡΑΞΕΝΟΙ ΝΟΜΟΙ ΤΩΝ ΗΠΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΟ ΣΕΞ
-- Στο Bakersfield της Καλιφόρνια, όποιος συνουσιάζεται με τον Σατανά πρέπει να χρησιμοποιεί προφυλακτικό.
-- Στο Oblong του Ιλλινόις είναι τιμωρητέο από τον νόμο να έρχεσαι
σε ερωτική επαφή, ενώ κυνηγάς ή ψαρεύεις, την ημέρα του γάμου σου

Και όπως είπε ο Βενιαμίν Φρανκλίνος

όποιος θυσιάζει την Ελευθερία για την προστασία δεν αξίζει τίποτα .
Επισημανση του φιλου μου του punk'd pank

Η 17 ΝΟΕΜΒΡΗ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ .........................

και η Αθήνα γεμίζει με κλούβες και γουρούνια .

ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΟΙ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ...

Με μια εικόνα χίλιες λέξεις που λένε και οι κινέζοι. Η φοτο εστάλη από μια γνωστή φυσιογνωμία, αναφερόμενη στο κείμενο "καλά καλαμαράκια".

λιτότητα

Παρακαλώ άμα το διαβάσει αυτό το κειμενάκι κάνεις, να το μεταφέρει στον αγαπητό κύριο Ευαγγελάτο. Έχω ένα μεγάλο πρόβλημα και ένα μεγάλο ερωτηματικό. Θα αρχίσω με το πρόβλημα: κατά αρχήν, είμαι φαν της εκπομπής και η εισήγηση μου είναι να την μετονομάσει σε αϋπνίες, γιατί μετά από κάθε εκπομπή με πιάνουν αϋπνίες από αυτά που βλέπω στην εκπομπή σας. Ανησυχώ αν τυρόπιτα ή το σουβλάκι που έφαγα είναι σαν αυτά που βγάζετε στην εκπομπή και ψάχνω κάθε φόρα νέου είδους τροφή. Λοιπόν, το πρόβλημα μου είναι πως ό,τι έχω ψάξει να βρω σε βρώσιμη ύλη, μου το έχει καταρρίψει ο κύριος αυτός και έχω καταντήσει ανδρείκελο σκελετωμένο. Δεν ξέρω πλέον τι να φάω και μην γελάσετε με αυτό, είναι ο προσωπικός μου πόνος που τον μοιράζομαι εδώ, αντί να πάω στην εκπομπή της γυναίκας του. Άλλο ένα πράγμα που έχω να προτείνω είναι να κάνει μια εκπομπή επιτέλους με το τι κάνει να φάμε, γιατί πλέον θα φτάσω 40 κιλά όλα κιόλα.

Και τώρα να περάσω στον προβληματισμό μου: τόσα χρόνια που τα τρώγαμε όλα αυτά δεν έχουμε πάθει μια ανόσια να το πω, μια αναισθησία ονομάζεται, δεν ξέρω πώς να το περιγράψω. Θέλω να πω ότι ο οργανισμός μας δεν έχει δημιουργήσει αντισώματα σε όλα αυτά όπως οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες με τα δηλητήρια και πάει λέγοντας ?

Ήμαρτον, ζούμε σε μια χώρα που όλα πάνε λάθος και τρομοκρατούμε τον κόσμο και με το πιο απλό αγαθό την τροφή και το νερό, αντί να τον προβληματίζουμε με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας...