ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΟΡΟΥ "ΛΑΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ"...

Υπάρχει κανείς από εμας που να αγνοεί "τι εστί τραγούδι";
Προφανώς όχι...αν αναλογιστούμε πως όλες μας οι στιγμές έχουν και ένα μουσικό υπόβαθρο...
ένας έρωτας...
μια λύπη...
μια αγωνία...
...μια αναμονή στη στάση λεωφορείου...
Ναι, αλλά ποια υπόσταση δίνει στη λέξη αυτή ο επιθετικός προσδιορισμός "λαικό";
κατά την ταπεινή μας άποψη λαικό είναι ό,τι εκπορεύεται από και προς το λαό, σε μια απλή και εκλαικευμένη τοποθέτηση...
και τίθεται το εξής ερώτημα:
αν το λαικό τραγούδι εκφράζει τους πόθους, τις πίκρες, τις επιδιώξεις, τις χαρές, τις διεκδικήσεις, την καθημερινότητα του λαού, εν ολίγοις...
κι αν το σημερινό αποκαλούμενο λαικό τραγούδι,
με τους χρυσοπληρωμένους, συχνά άμουσους τραγουδιστές,
τους νευρασθενικούς στιχουργούς,
τους αριβίστες συνθέτες,
τους αρπακολατζίδες ιδιοκτήτες νυχτερινών κέντρων,
με τη φιάλη - μπόμπα- ουίσκι στα 200 ευρώ,
με το πανεράκι λουλούδια στα 20 ευρώ- δωρεά του Α Κοιμητηρίου-
με την ακαλαισθησία και το κιτς για φλάμπουρα.....

κι από τη στιγμή που κάθε βράδυ τα κέντρα είναι ασφυκτικά γεμάτα....


...τότε δύο τινά μπορώ να υποθέσω ότι συμβαίνουν:

είτε οτι η συγκεκριμένη βιομηχανία μουσικής και lifestyle πράγματι καλύπτει το "είναι" του ελληνικού λαού..

είτε ότι η μάζα του λαού είναι ακαλαίσθητη και δεν ξέρει πού πάνε τα τέσσερα, ως απόρροια της παντελούς έλλειψης στοιχειώδους παιδείας σ' αυτόν τον τόπο...

Κλήση 200 ευρώ σε ποδηλάτη-πρωταθλητή!

Προσβολή στην αξιοπρέπεια κάθε ποδηλάτη

Αποτελεί βάναυση προσβολή οποιουδήποτε πολίτη μετακινείται ή αθλείται με ποδήλατο αλλά και κάθε δημοκρατικού ανθρώπου η κλήση που έκοψε τροχονόμος στον Κώστα Κωνσταντινίδη, πρωταθλητή του Γ.Σ. Ηρακλής και μέλος της εθνικής ομάδας, επειδή έκανε προπόνηση!


Το εξωφρενικό γεγονός συνέβη το Σάββατο 12/7/08, όταν τροχονόμος της τροχαίας Θέρμης σταμάτησε τον ποδηλάτη στο δρόμο προς Μουδανιά στο ύψος της Καρδίας, όπου έκανε την καθημερινή του προπόνηση. Ο τροχονόμος του χρέωσε παράβαση 200 Ευρώ διότι –λέει- βάση του ΚΟΚ απαγορεύεται να κινούνται ποδήλατα σε δρόμους ταχείας κυκλοφορίας και αυτοκινητόδρομους. Τη στιγμή, μάλιστα, που συμπλήρωνε την κλήση, δήλωσε προκλητικά: «θα σου κόψω 200 Ευρώ κλήση, για να δούμε αν θα ξαναπατήσεις στην ΕΟ Θεσσαλονίκης- Μουδανιών»!

Στη συνέχεια κάλεσε περιπολικό για να μεταφέρουν τον ποδηλάτη στο Τμήμα για εξακρίβωση στοιχείων, ζητώντας του να αφήσει το πανάκριβο ποδήλατο στην άκρη του δρόμου.

«Την ίδια στιγμή που δεν υπάρχουν ούτε ποδηλατοδρόμοι ούτε ποδηλατοδρόμια, η ίδια η τροχαία δε βγάζει ούτε καν άδειες για ποδήλατα ούτε υπάρχουν ειδικές πινακίδες σε κάθε είσοδο σε αυτοκινητόδρομους που να ενημερώνουν για την απαγόρευση ποδηλάτων, μοτοποδηλάτων κλπ, που και πως θα κινηθούν τα ποδήλατα; Θα τα βάζουμε ως μπρελόκ στο καθρεφτάκι των αυτοκινήτων;», δήλωσε ο νομαρχιακός σύμβουλος Μιχάλης Τρεμόπουλος.

Η υποκρισία στο μεγαλείο της…

ἀληθὴς δημοκρατία

Νὰ μὴν ἀκούω καὶ νὰ μὴ βλέπω νὰ πατῶ.


Νὰ μὴ νογάω καὶ νά ῾χω τὸ στόμα βουλωτό.


Νὰ μὴ μὲ φαρμακών᾿ ἡ μπόχα τοῦ καιροῦ μου.


Χωρὶς αὐτιὰ καὶ μάτια, μύτη καὶ μυαλό,
μουγκὸς νὰ πηαίνω, ὅποτε μοῦ ῾ρθει, πρὸς νεροῦ μου,
κι ἅμα τσινάει ὁ Γάϊδαρος νὰ μὴ γελῶ.


Καὶ σὰ μὲ καρυδώνουνε μουνοῦχο σκλάβο
οἱ Ἀμερικάνοι, ἐγὼ νὰ βλαστημάω τὸ Σλάβο.

Κώστας Βάρναλης

η μέρα μπορεί να πέρασε , αλλά ο σκοπός παραμένει..

Το νέο project του Στέλιου Κούλογλου

Το νέο project του Στέλιου Κούλογλου
και της ομάδας του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα.

Θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα διαδικτυακό τόπο αξιόπιστης και δημοκρατικής ενημέρωσης, με την ενεργή συμμετοχή των χρηστών. Στόχος μας είναι η δημιουργία ενός διαδικτυακού τηλεοπτικού σταθμού.

[info@banana-republic.gr]

Πως να μειώσουμε την τιμή της βενζίνης!!!

ΠΡΟΣΟΧΗ!!!!!!!!!!!!!! Από την ομάδα του Beppe Grillo ξεκινάει μία καινούρια πρωτοβουλία..(η προηγούμενη ήταν για το κόστος των επαναφορτιζόμενων τηλεφωνικών καρτών...με καταπληκτικά αποτελέσματα !!!!!!!!!!) η δοκιμή δεν κοστίζει τίποτα...!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ΠΩΣ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΒΕΝΖΙΝΗ ΣΤΗ ΜΙΣΗ ΤΙΜΗ? Και στην περίπτωση που δεν έχεις αυτοκίνητο, σε παρακαλούμε να προωθήσεις το μήνυμα σε φίλους σου.
Βενζίνη στη μισή τιμή? Ας κάνουμε κάτι. Μάθαμε για μία κοινή ενέργεια που μπορούμε να ασκήσουμε πίεση στις μεγάλες εταιρείες πετρελαίου. Ακούμε τον τελευταίο καιρό ότι η βενζίνη θα αυξηθεί ακόμα περισσότερο και θα φτάσει έως 1,50 ευρώ το λίτρο. ΜΑΖΙ μπορούμε να μειώσουμε την τιμή κινούμενοι μαζί με εξυπνάδα και αλληλεγγύη. Μα πως? Το σύνθημα είναι: «Χτυπήστε το πορτοφόλι των εταιρειών βενζίνης και αφήστε τους μόνους τους». Σκεφτήκαμε να ορίσουμε μία συγκεκριμένη μέρα που δεν θα αγοράζαμε βενζίνη, πράγμα που έκανε τις εταιρείες να γελάσουν, γιατί ξέρουν πολύ καλά ότι τα ρεζερβουάρ θα ήταν γεμάτα από την προηγούμενη ημέρα.
Η επόμενη σκέψη δεν νομίζω να τους κάνει να γελάσουν τόσο..! Οι ιδιοκτήτες πετρελαιοπηγών και ο OPEC μας έκανε να πιστέψουμε ότι η τιμή του 0,95 και 1 ευρώ για κάθε λίτρο είναι μία καλή τιμή, μα εμείς θα τους πείσουμε ότι υπάρχουν και τιμές πιο λογικές. Οι καταναλωτές μπορούνε να επηρεάσουν σημαντικά τις πολιτικές των εταιρειών: Πρέπει απλώς να χρησιμοποιήσουμε την δύναμη που έχουμε.
Η πρόταση είναι να μην καταναλώσουμε βενζίνη από τις δύο μεγαλύτερες εταιρείες του κόσμου την SHELL και την ESSO μέχρι το τέλος του χρόνου, που ούτως ή άλλως είναι μία εταιρεία. Εάν δεν πουλήσουν καθόλου βενζίνη (ή πουλήσουν πολύ λιγότερη) θα αναγκαστούν να μειώσουν τις τιμές. Και όταν αυτές οι δύο εταιρείες μειώσουν τις τιμές οι υπόλοιπες θα προσαρμοστούν. Για να τα καταφέρουμε πρέπει να είμαστε εκατομμύρια οι ΟΧΙ πελάτες της SHELL και της ESSO σε όλο τον κόσμο. Αυτό το μήνυμα προέρχεται από την Γαλλία και στάλθηκε από περίπου τριάντα άτομα, αν αυτοί το προωθήσουν σε δέκα φίλους αμέσως γίνονται τριακόσια και αν αυτοί κάνουν το ίδιο θα γίνουν τρεις χιλιάδες, κ.ο.κ. Αν κινηθούμε γρήγορα θα καταφέρουμε να φτάσουμε αριθμούς πολύ μεγάλους και ικανοποιητικούς, γι' αυτό στείλε το μήνυμα σε δέκα φίλους σου ζητώντας τους να το προωθήσουν με τον ίδιο τρόπο.

όπου μάης...

Daniel Cohn-Bendit

«Χάσαμε πολιτικά, αλλά αλλάξαμε την κοινωνία»

Το '68 ήταν μια ρήξη, μια εξέγερση που δεν διεκδίκησε την πολιτική εξουσία αλλά ώθησε τους ανθρώπους να αναλάβουν την ευθύνη της ζωής τους Συζήτηση με τον Ι.Κ.ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ Ο Ραλφ Γουόλντο Εμερσον είχε κάποτε γράψει ότι «κάθε ήρωας καταντά στο τέλος ένας γεροξούρας». Ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ τον διαψεύδει απολύτως. «Είστε τυχερός, είναι από τις τελευταίες φορές που θα μιλήσω για τον Μάη του '68» μου εξηγεί γελώντας σε ένα από τα τυποποιημένα γραφεία των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο. Το βρίσκεις εύκολα μέσα στα χαοτικά κτίρια... Ολοι ξέρουν να σου πουν πού βρίσκεται το «γραφείο του Ντάνι». Ο πρωταγωνιστής του Μάη και σήμερα ευρωβουλευτής των Γερμανών «Πράσινων» δεν μοιάζει καθόλου με τον τυπικό «απόμαχο επαναστάτη» που ζει τυλιγμένος με κολακευτικές αναμνήσεις και περασμένα μεγαλεία. Χαμογελαστός, αεικίνητος, πληθωρικός, με αυτή τη λεπτή αίσθηση του χιούμορ που τον χαρακτήριζε ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές των συγκρούσεων, αισθάνεσαι ότι παραμένει σήμερα αυτό που πάντα υπήρξε: ένα τρομερό επικοινωνιακό άρμα μάχης. Φωτογραφίζεται υπομονετικά, «πραγματικός ροκ σταρ», γελάει ένας συνεργάτης του. Συζητάει με την άνεση του ανθρώπου που ξέρει ότι σφράγισε μια μεγάλη στιγμή του 20ού αιώνα, αλλά και που έχει απολύτως συνειδητοποιήσει ότι η ζωή δεν σταμάτησε στα οδοφράγματα του Καρτιέ Λατέν πριν από ακριβώς 40 χρόνια. - Το βιβλίο σας, το οποίο κυκλοφόρησε πρόσφατα, λέγεται «Forget '68» («Ξεχάστε το '68»). Και στο ίδιο βιβλίο λέτε «το '68 τελείωσε, κερδίσαμε!». Γιατί λοιπόν να το ξεχάσουμε; Ξεχνάμε τις νίκες μας; «Πρώτα λέω ότι κερδίσαμε πολιτιστικά, αλλά ότι χάσαμε πολιτικά. Και όταν λέω 'ξεχάστε το '68' εννοώ ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα δεν ανήκουν στην προβληματική του '68. Από το '68, ή καλύτερα στη διάρκεια της δεκαετίας του '60, από τότε ως σήμερα, σημειώθηκε μια τεράστια αλλαγή της κοινωνίας και της αντίληψης του ατόμου. Αυτό είναι που κερδίσαμε. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε σήμερα είναι πώς να πάμε πιο γρήγορα. Αυτό είναι από τα βασικά προβλήματα των νέων, μαζί με την ανεργία. Διότι την ανεργία δεν τη γνωρίζαμε όπως είναι σήμερα, όπως δεν γνωρίζαμε την παγκοσμιοποίηση με τη σημερινή της μορφή ή το AIDS. Ο κόσμος άλλαξε. Γι' αυτό λέω: ξεχάστε τις συζητήσεις και τις αντιπαραθέσεις του '68 και ας θέσουμε τα ερωτήματα του σήμερα». - Σαν να λέτε, δηλαδή, ότι ήλθε η ώρα να κλείσουμε το κεφάλαιο του '68. Από αυτή την άποψη, ο τίτλος του βιβλίου σας είναι επιτυχημένος... «Ακριβώς. Παράλληλα λέμε 'φτάνει πια'. Η Γαλλία χρειάστηκε περισσότερο από δύο αιώνες για να κλείσει το κεφάλαιο της Γαλλικής Επανάστασης. Ενας άλλος τίτλος θα μπορούσε να είναι 'Αρκετά μας πρήξατε με το '68'». - Δεν σας βοήθησε λίγο ο Σαρκοζί σε αυτή την επέτειο των 40 χρόνων; Διότι, αν δεν ήταν αυτός που μίλησε για το '68 και για το πώς πρέπει να εκκαθαρίσουμε την κληρονομιά του Μάη, ίσως να μην είχαν εμφανισθεί όλοι εκείνοι που είπαν «όχι, πρέπει να διατηρήσουμε την παρακαταθήκη του '68». Θα περιοριζόμασταν μάλλον στους τυπικούς επετειακούς εορτασμούς. Δεν θα είχε ξεκινήσει μια πραγματική συζήτηση. «Αν ο Σαρκοζί δεν είχε κάνει αυτή την καμπάνια στο τέλος της προεκλογικής περιόδου, εγώ δεν θα είχα πάρει θέση. Δεν θα είχα μιλήσει, δεν θα με είχατε ακούσει. Τα δύο-τρία τελευταία χρόνια μού πρότειναν συνεχώς διάφορα πράγματα εν όψει του 2008 και των σαράντα χρόνων, και έλεγα όχι. Τους έλεγα πως ό,τι είχα να πω το έχω πει. Αλλά ο Σαρκοζί είπε όσα είπε κι έτσι, όταν τον περασμένο Σεπτέμβριο μου πρότειναν το βιβλίο, μια συνέντευξη δηλαδή, είπα: 'Εντάξει, αυτό μπορώ να το κάνω'. Ηταν, αν θέλετε, και μια απάντηση στον Σαρκοζί». - Τον γνωρίζετε προσωπικά; «Τον είχα συναντήσει το 1999 κατά τη διάρκεια μιας τηλεοπτικής συζήτησης. Τότε ήταν επικεφαλής του ψηφοδελτίου της Δεξιάς για τις ευρωεκλογές. Εγώ ήμουν επικεφαλής των Πράσινων. Είναι η μοναδική φορά που τον συνάντησα». - Πώς σας φάνηκε; «Την εποχή εκείνη δεν με εντυπωσίασε καθόλου. Οι συνθήκες βέβαια στη Δεξιά δεν ήταν τότε καλές. Οι μισοί τον είχαν εγκαταλείψει, δεν τον στήριζαν, ο Πασκουά είχε κάνει δικό του ψηφοδέλτιο, κατέβαιναν διασπασμένοι. Ο Σαρκοζί ήταν κυριολεκτικά στον πάτο - δεν ήταν αυτός που ξέρουμε σήμερα». - Σήμερα πώς σας φαίνεται; «Τον είδα τις προάλλες στο Μέγαρο των Ηλυσίων. Δεν μπορώ να πω ότι τον γνωρίζω». - Ποια είναι σήμερα η άποψή σας για τον πολιτικό άνδρα, για τον πρόεδρο; «Πιστεύω ότι το προσωπικό του πρόβλημα είναι πως μοιάζει με έφηβο που δεν μπορεί να ξεπεράσει την εφηβεία του. Αυτό είναι το ένα. Προφανώς κάποια στιγμή μπορεί να προκαλέσει συγκίνηση, όπως συμβαίνει και με τους εφήβους - σε συγκινούν μέσα στην τρέλα τους. Αλλά ακόμη και αυτό δεν μπορεί να το χειριστεί, δεν μπορεί να χειριστεί τα αισθήματά του. Δεν μου είναι όμως αντιπαθής για αυτόν τον λόγο - κάθε άλλο. Από την άλλη, όμως, δεν μπορεί να χειριστεί τον χώρο και τον χρόνο της πολιτικής. Και όταν κάτι τέτοιο συμβαίνει με τη θέση που κατέχει, η κατάσταση γίνεται δραματική». - Δεν σας βρίσκω όμως επιθετικό απέναντί του. Δεν φαίνεται να συμμερίζεστε απόψεις του τύπου «φασίστα Σαρκοζί». «Οχι, αυτό δεν σημαίνει τίποτε. Δεν μπορώ να τον πω φασίστα. Αυτά που προτείνει στη γαλλική κοινωνία, η πολιτική του για τους μετανάστες και για όσους δεν διαθέτουν νόμιμα χαρτιά, είναι αποκρουστικά. Αλλά φασίστας δεν θα πει τίποτε...». - Ας ξαναγυρίσουμε στο '68. Λέτε ότι δεν ήταν επανάσταση, ότι ήταν μια εξέγερση. Και περισσότερο από εξέγερση, ήταν μια ρήξη. Μια ρήξη ακόμη και με τις αντιλήψεις για την επανάσταση που επικρατούσαν εκείνη την εποχή. «Μα γι' αυτό ακριβώς πρόκειται. Κάθε εξέγερση είναι μια ρήξη. Η επανάσταση είναι μια αντιπαράθεση για την κατάκτηση της εξουσίας. Το '68 ήταν μια ρήξη, μια εξέγερση που δεν διεκδίκησε την πολιτική εξουσία αλλά ώθησε τους ανθρώπους να αναλάβουν την ευθύνη της ζωής τους. Και αυτό ήταν το πιο βασικό. Γι' αυτό δεν μιλάμε για επανάσταση. Μόνο ο Ντε Γκωλ το σκέφθηκε έτσι, όπως έτσι το σκέφθηκε και η άκρα Αριστερά· ότι θέλαμε δηλαδή να αναλάβουμε την εξουσία. Αλλά δεν ήταν αυτή η περίπτωση». - Είναι δύσκολο όμως να το κατανοήσει κανείς αυτό 40 χρόνια αργότερα, όταν κιόλας δεν το έζησε από μέσα... Περιγράφετε, π.χ., τις διαδηλώσεις που περνούσαν μπροστά από άδεια υπουργεία. Και κανένας δεν θέλησε να μπει μέσα, να καταλάβει αυτά τα άδεια υπουργεία. Ούτε είναι εύκολο να κατανοήσει κανείς ότι υπήρξαν 11 εκατομμύρια απεργοί που παρέλυσαν μια μεγάλη χώρα αλλά δεν ήθελαν την εξουσία. «Ισως γιατί πρέπει να δει κανείς πώς ξεκίνησε όλο αυτό. Μετά την πρώτη φάση των φοιτητικών κινητοποιήσεων, μετά τη μεγάλη διαδήλωση αλληλεγγύης φοιτητών και εργατών της 13ης Μαΐου. Ηταν τότε η βάση που έσπρωξε τα συνδικάτα να ενωθούν με τους φοιτητές στους δρόμους του Παρισιού. Παράλληλα σε κάθε εργοστάσιο άρχισαν οι νέοι εργαζόμενοι κυρίως να διαδηλώνουν μέσα στους χώρους εργασίας τους. Ποτέ δεν υπήρξε γενική απεργία από τα συνδικάτα, ποτέ δεν την κήρυξαν. Τα συνδικάτα αγκάλιασαν απλώς τα εργοστάσια που κατέβηκαν σε απεργία. Συνάντησα πρόσφατα για πρώτη φορά τον Μορίς Γκριμό, τον επικεφαλής τότε της Αστυνομίας, με αφορμή μια κοινή συνέντευξή μας που θα δημοσιευθεί στο 'Point'. Μου διηγήθηκε λοιπόν ότι υπήρξε αντιπροσωπεία της CGT, του συνδικάτου που ελεγχόταν από το Κομμουνιστικό Κόμμα, η οποία πήγε να συναντήσει τους εκπροσώπους του συνδικάτου της Αστυνομίας για να τους ζητήσουν να κρατήσουν καλά, να μην κάνουν πίσω. Η Ρωσία προτιμούσε τον Ντε Γκωλ και οι κομμουνιστές επίσης. Για τη γεωπολιτική αντίληψη της Ρωσίας ο Ντε Γκωλ ήταν μια καλή περίπτωση. Και ο Ντε Γκωλ, από την πλευρά του, έπαιζε με αυτό για να συσπειρώνει τη Δεξιά». - Εντάξει οι κομμουνιστές... Αλλά η μη κομμουνιστική Αριστερά; Ο Μιτεράν προσπάθησε να ανέβει στο τρένο με εκείνη την περίφημη και μάλλον αποτυχημένη συνέντευξη Τύπου όπου ζητούσε προεδρικές εκλογές και έβαζε ο ίδιος υποψηφιότητα. «Το Σοσιαλιστικό Κόμμα δεν υπήρχε τότε, δεν υφίστατο καν». - Υπήρχε όμως ο Μαντές-Φρανς... «Αλλά ο Μαντές καθώς και οι άλλοι ήταν έκπληκτοι και ξεπερασμένοι. Ο μόνος που σχεδίασε την έξοδο από την κρίση ήταν ο Ντε Γκωλ. Συναντά τον στρατηγό Μασύ στη Γερμανία και εξασφαλίζει την υποστήριξη της άκρας Δεξιάς υποσχόμενος αμνηστία στους πραξικοπηματίες στρατιωτικούς του 1963. Καταφέρνει έτσι να ενώσει τη Δεξιά με την άκρα Δεξιά, πράγμα που ήταν απαραίτητο για να κατεβάσει στους δρόμους τα πλήθη που κατέβηκαν να τον υποστηρίξουν στις 30 Μαΐου. Τότε διαλύει τη Βουλή, προκηρύσσει εκλογές και οδηγεί τις εξελίξεις σε μια κλασική πολιτική αντιπαράθεση με τους κομμουνιστές. Δεν υπάρχει άλλο κόμμα, άλλη πολιτική δύναμη απέναντί του. Από την πλευρά του, το είδε πάρα πολύ σωστά. Διότι τα δύο τρίτα των απεργών θέλουν τα πάντα εκτός από το να είναι πλειοψηφία οι κομμουνιστές στη Γαλλία». - Είχατε πει παλαιότερα ότι το '68 ήταν το πρώτο κίνημα εναντίον του ολοκληρωτισμού. «Ενα μέρος του, τουλάχιστον». - Αν δεν απατώμαι, πάντως, εσείς ο ίδιος είχατε στις αρχές του 1968 αποκαλέσει καταπρόσωπο τον Αραγκόν «άνθρωπο της Γκεπεού» (σ.σ.: GPU ήταν η πολιτική αστυνομία της Σοβιετικής Ενωσης, πρόγονος της KGB). Θυμίζετε το περιστατικό στο βιβλίο σας... «Νομίζω ότι αυτό το γράφει ο Γκλυκσμάν στο βιβλίο του». - Και εσείς στο δικό σας. Δεν έχει άλλωστε σημασία, καλό ήταν. Παρ' όλα αυτά, το γαλλικό ΚΚ βγαίνει ενισχυμένο από τον Μάη. Είναι από τους νικητές του '68... «Τον επόμενο χρόνο έφθασε στο 23% αλλά μετά κατέρρευσε. Και ο Ντε Γκωλ κερδίζει τις εκλογές του Ιουνίου και έναν χρόνο μετά χάνει το δημοψήφισμα». - Με τη Δεξιά όμως να παραμένει στην εξουσία και για τα επόμενα 12 -13 χρόνια, ως το 1981... «Ναι, γιατί υπάρχει πάντα ένα μεγάλο κομμάτι των Γάλλων που την ώρα των εκλογών δεν θέλουν τους κομμουνιστές στην εξουσία. Είναι πολύ βασικό για να καταλάβουμε τα γεγονότα. Από την άλλη πλευρά, αποδείχτηκε ότι η καταρράκωση των κομμουνιστών, η καταρράκωση της κομμουνιστικής ιδεολογίας είναι μεταδοτική. Το '68 έφερε ένα μέρος της γαλλικής κοινωνίας σε ριζική αντίθεση με τον Ντε Γκωλ και με τους κομμουνιστές. Οι κομμουνιστές το αντιλήφθηκαν και γι' αυτό εγώ ήμουν ο βασικός εχθρός τους. Ο Ζορζ Μαρσέ (σ.σ.: Τότε υπ' αριθμόν 2 και αργότερα Γραμματέας του γαλλικού ΚΚ.) είχε πει ήδη στις 3 Μαΐου ότι εγώ είμαι 'ένας γερμανός αναρχικός'. Είχε πει ότι 'αυτός ο άνθρωπος είναι επικίνδυνος για τους γάλλους φοιτητές και την εργατική τάξη της Γαλλίας'. Ηταν τελείως ξεκάθαρο για τους κομμουνιστές. Είναι η μεταδοτικότητα του αντι-ολοκληρωτισμού που οδήγησε στην κατάρρευση της κομμουνιστικής ιδεολογίας. Βεβαίως ανάμεσά μας υπήρχαν αντιφατικές απόψεις. Υπήρχαν άνθρωποι μέσα στο κίνημα που μάχονταν για τις ελευθερίες στο όνομα της κινεζικής πολιτιστικής επανάστασης! Παρανοϊκά πράγματα...». - Και ο Ζεσμάρ ήταν μαοϊκός. «Βεβαίως. Οπως υπήρχαν επίσης τροτσκιστές που μάχονταν για τον Τρότσκι. Σας θυμίζω, ας πούμε, ότι ο Τρότσκι ήταν εκείνος που είχε εξολοθρεύσει τους μισούς επαναστάτες στη Ρωσία και που υποστήριζε πως τα συνδικάτα πρέπει να τα διευθύνει το κόμμα! Ελεγαν, δηλαδή, πράγματα που ήταν κάθε άλλο παρά εναντίον του ολοκληρωτισμού. Ανεξάρτητα όμως από τις απόψεις των μεν ή των δε, η βαθύτερη ουσία του κινήματος ήταν αντι-ολοκληρωτική». - Λέτε και κάτι άλλο στο βιβλίο σας, στο οποίο θα ήθελα να σταθούμε. Οτι ο Μάης του '68 ήταν η πρώτη εξέγερση της παγκοσμιοποίησης. Πράγματι, στους δρόμους του Παρισιού έβρισκε κανείς τα πάντα: την Κούβα, την Πράγα, τον Τσε στη Βολιβία, το Βιετνάμ, το Μπέρκλεϊ, τους γερμανούς φοιτητές του Βερολίνου... Τα πάντα! «Και όχι μόνον γι' αυτό. Αυτό που περιγράφετε συνέβη πράγματι τον Μάιο, στο Παρίσι. Γενικότερα όμως τα γεγονότα της δεκαετίας του '60 αποτελούν το πρώτο μιντιακό κίνημα, το πρώτο διαπλανητικό κίνημα που εξαπλώθηκε από το Παρίσι στην Πράγα, από το Μπέρκλεϊ στη Γερμανία και σε πόσες άλλες πόλεις και χώρες, κυρίως και χάρη στα ΜΜΕ». - Διάβασα ότι δύο μήνες πριν από τον Μάιο βρεθήκατε στη Γερμανία, στα γεγονότα του Βερολίνου με τον Ρούντι Ντούτσκε. Τον γνωρίζατε τότε; «Ναι, ναι». - Υπήρχαν επαφές, σύνδεσμοι; «Ασφαλώς. Εμείς είχαμε φέρει τον Απρίλιο του '68 στη Ναντέρ έναν εκπρόσωπο του γερμανικού SDS. Ημουν σε επαφή μαζί τους ήδη ένα χρόνο πριν. Είχα ήδη πάει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ακόμη και στη διάρκεια του Μάη έκανα ένα γύρο. Πήγα στην Αγγλία, επιστρέφοντας πέρασα από τη Γερμανία και τότε μου απαγόρευσαν την είσοδο στη Γαλλία. Προτού μπω στη χώρα παράνομα...». -... μεταμφιεσμένος σαν Ισπανός! «Ναι, με μαύρα μαλλιά». - Σας λυπεί όταν βλέπετε, σαράντα χρόνια μετά, τι απέγιναν το Βιετνάμ και η Κούβα; Πώς κατάντησαν σήμερα όλες αυτές οι μεγάλες, εμβληματικές θα έλεγα, επαναστατικές υποθέσεις; «Κατ' αρχήν δεν ήταν ποτέ τα δικά μου μεγάλα εμβλήματα. Συνεπώς δεν με λυπούν προσωπικά τον ίδιο. Αυτό όμως είναι και το μάθημα που πήραμε. Ενα εθνικό απελευθερωτικό κίνημα απλώς απελευθερώνει σε εθνικό επίπεδο. Τελεία. Ολες οι ιστορίες περί του νέου απελευθερωτή που θα έρθει υποτίθεται από κάπου αλλού για να μας σώσει επιβεβαιώθηκε ότι ήταν παραμύθια». - Παρ' όλα αυτά δεν νιώθετε απογοήτευση; «Κοιτάξτε. Θυμάμαι πάντα τον θάνατο του Τσε Γκεβάρα. Ημασταν μια παρέα που κορόιδευε εκείνους που τον θεωρούσαν ήρωα. Ενας σεξουαλικός μύθος χάθηκε. Εντάξει, αλλά ας μην το παρακάνουμε. Θα έρθουν άλλοι. Κάπως έτσι τα βλέπαμε εμείς τα πράγματα στη Ναντέρ. Για μας, ο Χο Τσι Μινχ ήταν ένας σταλινιστής, που μάλιστα στην αρχή είχε κάνει κτηνωδίες στο Βιετνάμ. Και εμείς, εγώ την εποχή εκείνη ήμουν κυρίως με τους χαμένους, με τους losers. Τα ιδανικά μας ήταν πάντα στην πλευρά των χαμένων. Δεν απογοητεύθηκα λοιπόν. Για μένα όλα αυτά τα κινήματα περιείχαν και κάτι το απόλυτο». - Αυτές οι συζητήσεις γίνονταν και τότε στους κόλπους του κινήματος; «Μα, φυσικά. Μοιράζαμε, ας πούμε, την ανοιχτή επιστολή των Κουρόν και Μοτζελέφσκι». (σ.σ.: Ο Γιάτσεκ Κουρόν και ο Κάρολ Μοτζελέφσκι ήταν την ίδια εποχή οι ηγέτες του φοιτητικού κινήματος στην Πολωνία.) Θυμάμαι ότι τον Οκτώβριο του '68 σε μια δίκη μού ζήτησαν να πω το όνομά μου. Απάντησα: 'Κουρόν - Μοτζελέφσκι'. Και ο δικαστής μού λέει 'δεν είναι αλήθεια'. Τότε εγώ του είπα: 'Αφού ξέρετε το όνομά μου, γιατί με ρωτάτε; Μπορείτε όμως να με ρωτήσετε γιατί λέγομαι έτσι και εγώ μπορώ να σας πω. Διότι σήμερα ο Κουρόν και ο Μοτζελέφσκι περνούν από δίκη για τα φοιτητικά γεγονότα στη Βαρσοβία'. Ετσι ήταν η κατάσταση τότε...». - Βλέπεστε σήμερα με τους τότε συντρόφους σας; «Αυτά τα περί συντρόφων είναι η δική σας αντίληψη των πραγμάτων. Προφανώς υπάρχουν άνθρωποι με τους οποίους κράτησα επαφή, αλλά με τον Ζακ Σοβαζό, λόγου χάρη, ή τον Αλάν Ζεσμάρ δεν βλεπόμαστε ποτέ». (σ.σ.: Ο Ζακ Σοβαζό ήταν πρόεδρος της Εθνικής Ενωσης Γάλλων Φοιτητών - UNEF. Ο Αλάν Ζεσμάρ ήταν πρόεδρος του συνδικάτου των πανεπιστημιακών - SNE SUP. Ο Σοβαζό και ο Ζεσμάρ αποτέλεσαν μαζί με τον Κον-Μπεντίτ την άτυπη 'τρόικα' της εξέγερσης του Μάη.) - Ούτε τότε ήσασταν φίλοι; «Καθόλου. Τον Ζεσμάρ τον θεωρούσα και τότε έναν άθλιο γραφειοκράτη... Εντάξει, πλάκα κάνω...». - Εχετε μετανιώσει για κάτι; «Για τίποτα. Κατ' αρχήν δεν μετανιώνω για τίποτα. Εχω δύο κινητά, ξέρετε, και ο ήχος στο ένα είναι το τραγούδι της Πιάφ 'Je ne regrette rien' και στο άλλο είναι το 'Yesterday' των Μπιτλς. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι θεωρώ πως όταν αποκαλούσα 'Ες-Ες' τη γαλλική αστυνομία είναι το πιο έξυπνο πράγμα που έχω πει στη ζωή μου...». - Ισως και εκείνο το σύνθημα «Elections - Pi&232;ge &224; cοns» (σ.σ.: «Οι εκλογές είναι παγίδα για μα...ες») που ήταν ένα από τα πιο ηχηρά συνθήματα του Μάη. «Λοιπόν, ως προς αυτό, λέω ότι δεν θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει αλλιώς τότε. Σήμερα έχουμε τον δικό μας τρόπο να αντιλαμβανόμαστε το κοινοβούλιο και τις δημοκρατικές αρχές, αλλά το να λέμε ότι έπρεπε τότε να τα κάνουμε αλλιώς δεν έχει κανένα νόημα. Η λογική μας μέσα στη δυναμική της εποχής μάς οδήγησε τελικά να φανούμε ανίκανοι στην έξοδο. Με τη νοοτροπία των άκρων που είχαμε ενστερνιστεί, με τη λογική ότι δεν κάνουμε πίσω, εκφράζαμε κυριολεκτικά την κατάσταση στην οποία βρισκόμασταν τότε. Αν ήμασταν αλλιώς, δεν θα κάναμε τα ίδια πράγματα, ίσως δεν θα ξεκινούσαμε καν. Αν λοιπόν κάποιος έρθει σήμερα και μου πει ότι έπρεπε να τελειώσουμε με διαφορετικό τρόπο, μπορεί να συμφωνήσω μαζί του, αλλά αυτό σημαίνει τότε ότι δεν θα είχαμε ποτέ αρχίσει...». - Ποιο από τα συνθήματα της εποχής αγαπήσατε περισσότερο; «Το 'φαντασία στην εξουσία' το βρίσκω μεγαλειώδες. Αλλά προσωπικά με αγγίζει περισσότερο από όλα το σύνθημα 'είμαστε όλοι Γερμανοί Εβραίοι'». (σ.σ.: Οταν στη διάρκεια του Μάη απαγορεύτηκε η είσοδος στη Γαλλία στον Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ με το πρόσχημα ότι δεν ήταν Γάλλος αλλά «Γερμανός Εβραίος», δεκάδες χιλιάδες νέοι διαδήλωσαν με το σύνθημα «Είμαστε όλοι Γερμανοί Εβραίοι».) - Εντάξει, είναι και ένα σύνθημα που συνδέεται προσωπικά με εσάς... «Ναι, αλλά όχι μόνο γι' αυτό. Είναι ένα σύνθημα, περίπου 25 χρόνια μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, που έδειχνε ότι η κοινωνία μας προόδευσε πολύ και ότι αυτή η κοινωνία αποδέχεται τις διαφορές και ξαναγεννιέται μέσα από ένα σύνθημα». - Θεωρείτε ότι είστε πάντα ένας άνθρωπος της Αριστεράς; Πράσινος, οικολόγος, αλλά αριστερός; «Ναι, ανήκω στην Αριστερά». - Τι είναι σήμερα η Αριστερά; «Γι' αυτό και σας απαντώ με δισταγμό. Γιατί δεν ξέρω... Τι είναι η Αριστερά; Ενας αριστερός σήμερα είναι ένας άνθρωπος ικανός να αναλογισθεί την οικολογική ευθύνη που του αναλογεί, να διαθέτει κοινωνική συνείδηση και την ίδια στιγμή να καταλαβαίνει τη δυναμική της κοινωνίας μας που συνδέεται με την οικονομία της αγοράς. Αρα που μας υποχρεώνει να συνδέσουμε τη δυναμική του ατόμου και του συνόλου με τη συλλογική ευθύνη. Κάπου εκεί βρίσκεται η Αριστερά, η Αριστερά των σοσιαλιστών, των οικολόγων, των σημερινών αριστερών...». - Αν ήταν να ξεκινήσει ξανά ένας Μάης του '68, θα το κάνατε; Θα μπαίνατε πάλι στο παιχνίδι; «Για να σας πω την αλήθεια, εγώ δεν έχω να κάνω τίποτα. Αν είναι να ξαναγίνει, ας τον κάνουν οι άνθρωποι της εποχής μας. Οχι εγώ. Σήμερα δεν κάνω, ούτε ξανακάνω τον Μάη του '68. Είμαι ευρωβουλευτής, δουλεύω για την Ευρώπη. Αυτό κάνω». - Και θεωρείτε αυτό που κάνετε σήμερα ως επακόλουθο, ως μια απάντηση στις εμπνεύσεις του Μάη; «Ναι, η Ευρώπη σήμερα είναι μια από τις απαντήσεις στον Μάη του '68. Είναι μια απάντηση στον ολοκληρωτισμό του πρώτου μέρους του 20ού αιώνα και είναι ταυτοχρόνως μια απάντηση στις προσδοκίες που ξεπήδησαν τον Μάη, να ξεπεράσουμε το επίπεδο του έθνους». - Σας ευχαριστώ πολύ. «Κι εγώ».

Mην πετατε τα εισιτηρια

Ακούστε κάτι ενδιαφέρον που μπορούμε να το επεκτείνουμε.


Σήμερα στον ηλεκτρικό σταθμό του Αγ. Ελευθερίου στα ακυρωτικά μηχανήματα και ενώ ήμουν έτοιμη να ακυρώσω το εισιτήριο μου για Σύνταγμα, βρήκα πάνω στο ακυρωτικό μηχάνημα ένα εισιτήριο ακυρωμένο 15 λεπτά πριν, στην ίδια κατεύθυνση με τη δική μου. Χωρίς δεύτερη σκέψη και δεδομένου ότι μου έχει ξανατύχει, δεν ακύρωσα το εισιτήριο μου αλλά πήρα το ακυρωμένο που βρήκα και με αυτό κατέβηκα Σύνταγμα.


Το περιστατικό αυτό μου έχει ξανασυμβεί και πληροφορήθηκα πώς υπάρχει μία ομάδα ατόμων που αντί να πετάξει το εισιτήριο κατά την έξοδο της από το μέσο μεταφοράς το αφήνει πάνω στα ακυρωτικά μηχανήματα ώστε να το χρησιμοποιήσει και ο επόμενος. Είναι μια κίνηση συνεργασίας των πολιτών της Αθήνας που αντιδρούν στις μαζικές αυξήσεις των τιμών βασικών αγαθών.


Νομίζω θα μπορούσαμε να το εφαρμόσουμε και εμείς δίνοντας την ευκαιρία στον επόμενο από μας να ταξιδέψει δωρεάν.


Επίσης θα βοηθούσε να το διαδίδαμε σε όσους το δυνατό περισσότερους!!!!!

το φαρμακείο της Φύσης!

Μια φέτα καρότο μοιάζει πολύ με το ανθρώπινο μάτι - είναι σαν να βλέπουμε την κόρη, την ίριδα και τις ακτινοειδείς ραβδώσεις του ματιού! ΝΑΙ η επιστήμη επιβεβαιώνει ότι τα καρότα προωθούν τη ροή αίματος στο μάτι και ενισχύουν τη λειτουργία του,,,.
Η τομάτα είναι κόκκινη και έχει τέσσερις κοιλότητες ή κοιλίες. Και η καρδία είναι κόκκινη και έχει και αυτή τέσσερις κοιλίες. Η επιστημονική έρευνα δείχνει ότι η τομάτα είναι καταπληκτική τροφή για την καρδιά και το αίμα.
Τα σταφύλια σχηματίζουν τσαμπί που έχει το σχήμα της καρδιάς. Η κάθε ρόγα μοιάζει με αιμοσφαίριο και έχει αποδειχτεί ότι τα σταφύλια είναι καταπληκτική τροφή προς υποστήριξη και ενίσχυση της λειτουργίας της καρδιάς, που εκτός τούτου εμπλουτίζει και ισχυροποιεί το αίμα.
Το καρύδι μοιάζει με μικροσκοπικό εγκέφαλο με δύο ημισφαίρια και παρεγκεφαλίδες. Ακόμα και οι πτυχώσεις του καρυδιού του προσδίδουν την όψη του νεόφλοιου του εγκεφάλου. Γνωρίζουμε ότι τα καρύδια υποστηρίζουν την ανάπτυξη των νευροδιαβιβαστών στον εγκέφαλο.
Τα κοινά κόκκινα φασόλια μοιάζουν πολύ με τα ανθρώπινα νεφρά και όντως υποστηρίζουν στο κατακόρυφο τη λειτουγία τους..
Το σέλινο, το μποκ τσόι και το ρεβέντι μοιάζουν με κόκκαλα. Αυτές οι τροφές συντελούν στην ανάπτυξη δυνατών οστών. Τα οστά μας αποτελούνται κατά 23% από νάτριο. Αν δεν παίρνουμε αρκετό νάτριο με την τροφή μας, τότε το σώμα μας το αφαιρεί από τα κόκκαλα, με αποτέλεσμα αυτά να αποδυναμώνονται. Οι παρά πάνω τροφές ενιχύουν επομένως τη σκελετική μας δομή, όπως υποδηλώνει εξάλλου το σχήμα τους .
Η μελιτζάνα, τα αβοκάντο, τα αχλάδια ενισχύουν την υγεία και τη λειτουγία της μήτρας, καθώς και του τραχήλου της μήτρας - ενδιαφέρον δε παρουσιάζει το γεγονός ότι το σχήμα τους θυμίζει πολύ αυτό το γυναικείο όργανο. Σήμερα, η επιστημονική έρευνα έχει αποδείξει ότι η κατανάλωση ενός αβοκάντο την εβδομάδα συντελεί στην εξισορρόπηση των ορμονών μιας γυναίκας και ότι τη βοηθάει να χάσει το βάρος που έχει πάρει μετά από γέννα και ότι την προστατεύει από καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει δε το γεγονός ότι το άνθος του αβοκάντο χρειάζεται ακριβώς 9 μήνες για να αναπτυχθεί σε ώριμο φρούτο. Στα πιο πάνω λαχανικά και φρούτα υπάρχουν πάνω από 14.000!!! φωτολυτικές θρεπτικές ουσίες (η σύγχρονη επιστήμη έχει μελετήσει ΜΟΛΙΣ 141 από αυτές).
Τα σύκα είναι γεμάτα σπόρια και αναπτύσσονται ανά δύο. Τα σύκα αυξάνουν την κινητικότητα των σπερματοζωαρίων και έτσι βοηθούν στην καταπολέμηση της στειρότητας στους άντρες.
Οι γλυκοπατάτα μοιάζει πολύ με το πάγκρεας και ενισχύει τη λειτουργία του παγκρέατος προσφέροντας ανεκτίμητη βοήθεια στους διαβητικούς με το να σταθεροποιεί το γλυκαιμικό δείκτη.
Οι ελιές ενισχύουν την υγεία και τη λειτουργία των ωοθηκών.
Τα γκρέιπφρουτ, τα πορτοκάλια και άλλα εσπεριδοειδή έχουν εκπληκτική ομοιότητα με τους μαστικούς αδένες γυναικών και όντως βοηθούν να παραμένουν τα στήθη των γυναικών υγιή και διευκολύνουν τη ροή του λέμφους εντός του λεμφικού συστήματός των στηθών..
Τα κρεμμύδια έχουν το σχήμα κυττάρου. Η επιστημονική έρευνα έχει αποδείξει ότι τα κρεμμύδια βοηθούν τα κύτταρα να απαλλαγούν από τοξίνες. Επίσης, όταν τα κόβουμε, παράγουν δάκρυα, καθαρίζοντας επιθηλιακά κύτταρα του ματιού.

Παρέμβαση ALF στη Λαμία για την εκμετάλευση των ζώων

Παρέμβαση ALF στη Λαμία: Μοιράστηκαν κείμενα για την εκμετάλευση των ζώων από εταιρίες καλλυντικών &ειδών οικιακής χρήσης, τσίρκο, ζωολογοκούς κήπους, pet-shop
Λίγα λόγια για τους φίλους μας τα ζώα...
Η αυγή του 21ου αιώνα βρίσκει την εκμετάλευση και το εύκολο χρήμα να είναι δύο απο τις βασικές ιδέες που έχουν πλέον εδραιωθεί στον ανθρώπινο νου.Κράτος και αφεντικά προσπαθούν να παράγουν όσο περισσότερο κέρδος για αυτούς , ενω ταυτόχρονα , αδιαφορώντας για τον υπόλοιπο λαό , θεσπίζουν νόμους και διατάγματα τα οποία μόνο υπέρ του λαού δεν θα μπορούσαν να ήταν...
Στο παιχνίδι αυτό ομως δεν παίζουν μόνο άνθρωποι... Τα ζώα ήταν ένα ακόμα θύμα της μανίας των αφεντικών για περισσότερο κέρδος.
..Στη σημερινή εκβιομηχανισμένη κοινωνία , οι περισσότερες μεγαλο-εταιρίες καλλυντικών και ειδών οικιακής χρήσεως, χρησιμοποιούν στα εργαστήριά τους ζώα για την δοκιμή των προιόντων τους πριν τα πλασσάρουν στην αγορά...
Ζώα όπως σκύλοι, γάτες, πίθηκοι, κουνέλια, ποντίκια κ.α φυλακίζονται σε μικροσκοπικά κλουβιά και καθημερινά δοκιμάζονται σε διάφορα χημικα συστατικά που εμπεριέχονται στα προιόντα αυτά. Συστατικά τα οποία τα οποία αν δεν τους επιφέρουν το θάνατο, στην καλύτερη περίπτωση τα κάνει να υποφέρουν απο εγκαύματα, τύφλωση κ.α παρόμοιου είδους βασανιστήρια. Βασανιστήρια τα οποία θα μπορούσαν να σταματήσουν αν οι μεγαλο-εταιρίες αυτές χρησιμοποιούσαν τεχνιτό βιο-ιστό για τα πειράματα τουςκαι όχι ζωντανούς οργανισμούς μα αισθήματα και νοημοσύνη.

ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ ΠΑΤΑΕΙ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΠΤΩΜΑΤΑ ΖΩΩΝ.

Η μανία του ανθρώπου ομως για κέρδος δεν σταματάει εκεί...

Στα τσίρκο, τα οποία αρχικά φιλοξενούσαν ακροβάτες, ζογκλέρ, και ταχυδακτυλουργούς μόνο , πλέον έχουν συμπεριληφθεί στο πρόγραμμα τους και σόου με ζώα. Ζώα οπως τίγρης, λιοντάρια, ελέφαντες, άλογα κ.α φυλακίζονται σε κλουβιά τα οποία μερικές φορές μπορεί να είναι και μικρότερα απο το μεγεθός τους (π.χ το κλουβι της καμηλοπάρδαλης η οποία βρίσκεται συνεχώς σκυμένη). Ακολούθως, πολλές φορές στερούνται την ιατρική φροντίδα, ενω οι συνθήκες υγιεινής και σίτησης είναι απο άθλιες έως ανύπαρκτες. Το πιο παράδοξο ομως είναι οτι αναγκάζονται να κάνουν παραφύσην ακροβατικά , τα οποία για να τα μάθουν ξυλοκοπούνται και παραμένουν ατάιστα συστηματικά και για μέρες εως ότου υποκήψουν στο μαστίγιο του θηριοδαμαστή.
Παρόμοιες συνθήκες επικρατούν και στους ζωολογικούς κήπους , οι οποίοι προκειμένου να προσφέρουν «θέαμα» , εγκλωβίζουν ζώα σε κλουβιά υπο άθλιες συνθήκες διαβίωσης για ολο ή το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους.
Η «ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ» ΚΑΙ Η «ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ» ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΕ ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΒΑΣΑΝΙΣΜΟ ΤΩΝ ΖΩΩΝ.
Ταυτόχρονα , τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει μόδα τα pet-shop, τα οποία θησαυρίζουν στις πλάτες των νεογέννητων (και όχι μόνο) ζώων. Τα ζώα εγκλωβίζονται σε κλουβιά στα οποία πολλές φορές οι συνθήκες υγιεινής που επικρατούν είναι ανύπαρκτες. Τρώνε και κοιμούνται δίπλα στις ακαθαρσίες τους ενω μερικές φορές δεν τους παρέχεται καμία ιατρική φροντίδα.Επίσης έχει διαπιστωθεί οτι πολλές φορές τα ταΐζουν φάρμακα προκειμένου να παραμείνουν μικρά και αξιολάτρευτα αλλά και ειδικά χάπια ώστε να αναπαραχθούν και τους μήνες οι οποίοι είναι εκτος της περιόδου αναπαραγωγής τους.

ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ ΠΑΤΑΕΙ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΟ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Φυσικά, το να αγοράσεις ένα ζώο δεν λύνει το πρόβλημα εγκλωβισμού του , διότι το κλουβί δεν θα παραμείνει άδιο... Αντιθέτως, θα βρεί πολύ συντομα τον νεο κρατουμενο του.

Πόσα πτώματα άραγε πρέπει να υπάρξουν , μεχρις ότου ο άνθρωπος να καταπνίξει την μανία του για κέρδος;

Πόσες ζωές πρέπει να χαθούν από πλάσματα τα οποία για κάποιους ειναι κατώτερα και ίσως ανούσια;

Πόσα ζώα πρέπει να θυσιαστούν στο όνομα του κέρδους και της κατανάλωσης;

Δεν προτείνουμε λύσεις, ούτε κατέχουμε την μοναδική αλήθεια... Ομως σίγουρα στεκόμαστε απέναντι και ενάντια στην κοινωνία της κατανάλωσης η οποία πατάει πάνω στην εκμετάλευση ανθρωπών και ζώων.

ΠΕΡΙ ΜΠΑΤΣΟΥ Ο ΛΟΓΟΣ

Ξέρεις που να ρίξεις το λάδι μετά από το μαγείρεμα στο σπίτι

Ίσως ναι, αλλά πάντα είναι καλό να διαδίδουμε τέτοιου είδους πληροφορίες.Ακόμα και αν δεν τηγανίζουμε πολύ, όταν το κάνουμε, ρίχνουμε συνήθως το χρησιμοποιημένο λάδι στο νεροχύτη της κουζίνας.
Αυτό είναι ένα απότα μεγαλύτερα λάθη που μπορούμε να κάνουμε.Γιατί το κάνουμε?
Γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει κανείς για να μας πει το σωστό τρόπο.Γι αυτό λοιπόν, το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τοποθετούμε το λάδι σε ένα πλαστικό μπουκάλι (νερού, αναψυκτικού), να το κλείνουμε καλά και να το πετάμε στα κανονικά σκουπίδια.
Και αυτό, γιατί ΕΝΑ ΛΙΤΡΟ ΛΑΔΙΟΥ ΜΟΛΥΝΕΙ ΣΧΕΔΟΝ ΕΝΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ ΛΙΤΡΑ ΝΕΡΟΥ,
ποσότητα η οποία είναι ικανή να καλύψει τις ανάγκες ενός ατόμου σε
νερό για 14 χρόνια !!!
Αν επιλέξεις να προωθήσεις αυτό το μήνυμα στους φίλους σου, το
περιβάλλον θα σε ευγνωμονεί.

ΚΟΙΤΑ ΝΑ ΔΕΙΣ ΚΑΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ

Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε μια πολύ άσχημη πόλη. Βία, εγκλήματα, κυκλοφοριακό, ατυχήματα, ναρκωτικά, βρωμιά και γκρίζοι δυστυχισμένοι πολίτες. Και δεν ήταν καμιά μικρή πόλη, είχε έξι μύρια κατοίκους που είχαν παραδοθεί εντελώς στην μαυρίλα. Ένα πρωί, ο διευθυντής του Πανεπιστημίου της πόλης που ήταν μαθηματικός και φιλόσοφος, εκεί που πήγαινε στη δουλειά του και βλέποντας την κατάντια της πόλης του, πήρε μια πολύ κουφή απόφαση. Δήλωσε την παραίτησή του στο Πανεπιστήμιο, λέγοντας πως ήθελε να διευρύνει την διδασκαλία του και στα έξι εκατομμύρια κατοίκους. Στους μαθητές του στο Πανεπιστήμιο, ο καθηγητής αυτός ήταν γνωστός για τους περίεργους τρόπους διδασκαλίας του. Για παράδειγμα, μια φορά που επικρατούσε χάβρα στο μάθημα, κατάφερε να επαναφέρει την τάξη κατεβάζοντας τα βρακιά του. Γενικά δηλαδή, εφεύρισκε αστείους και εντελώς ανορθόδοξους τρόπους για να πετυχαίνει το σκοπό του και περιέργως, πάντα τα κατάφερνε.
Για την προεκλογική καμπάνια του λοιπόν, φόρεσε μια στολή σούπερμαν, αυτοχρίστηκε 'υπερπολίτης' και αμολύθηκε στους δρόμους βάζοντας ταυτόχρονα υποψηφιότητα για δήμαρχος. Έφερε πολύ γέλιο στον κόσμο αλλά επειδή όπως έλεγαν, είχε αρκετά ειλικρινή φάτσα, τον ψήφισαν. Ο καινούργιος δήμαρχος όμως δεν είχε καμία σχέση με τους προηγούμενους. Η πρώτη του κίνηση ήταν να προσλάβει 20 μίμους και να τους σκορπίσει στους δρόμους της πόλης. Η δουλειά τους ήταν να χλευάζουν όσους παραβίαζαν τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας.. Σιγά, θα μου πείτε. Οι πολίτες όμως (που εννοείται στα τέτοια τους οι κανόνες οδικής συμπεριφοράς), άρχισαν να συμμορφώνονται γιατί αποδείχτηκε πως τους πείραζε πολύ περισσότερο η δημόσια κοροιδία, παρά τα πρόστιμα. Αμέσως μετά, βγήκε σε διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές και έκανε ντους κατατσίτσιδος live, κλείνοντας την παροχή νερού ενώ σαπουνιζόταν, για να δείξει στους πολίτες πώς μπορούν να εξοικονομούν νερό. Και βουαλά! Η κατανάλωση νερού αμέσως έπεσε.
Όρισε Ημέρα Γυναίκας όπου οι άντρες θα φρόντιζαν τα παιδιά και οι γυναίκες θα έβγαιναν βόλτα στην πόλη. Αυτό, ήταν ανήκουστο γιατί η συγκεκριμένη πόλη ήταν πολύ επικίνδυνο μέρος τα βράδια, ενώ οι γυναίκες δεν έβγαιναν βόλτες σχεδόν ποτέ ως τότε. 700.000 γυναίκες γέμισαν τους δρόμους πανηγυρίζοντας ενώ ακόμη και o αρχηγός της αστυνομίας ήταν γυναίκα εκείνο το βράδι. Το καλύτερο; Μοίρασε στους πολίτες ταμπέλες με thumbs up και thumbs down για να επιδοκιμάζουν ή να αποδοκιμάζουν δημόσια τις πράξεις των συμπολιτών τους. Πράγμα φυσικά που δεν έχασαν την ευκαιρία να το ξεφτιλίσουν δεόντως αλλά όλως περιέργως, ειρηνικά. Το ομαδικό κράξιμο ήταν ό,τι έπρεπε τελικά.Γενικώς σκαρφιζόταν αστείες ή περίεργες καμπάνιες για κάθε τί που ήθελε να πετύχει, όπως όταν ζήτησε να του τηλεφωνήσει (στο προσωπικό του γραφείο μάλιστα) όποιος πολίτης συναντούσε έστω κι έναν υποδειγματικό ταξιτζή. Σύντομα, 150 τηλεφωνήματα συντέλεσαν στο να δημιουργηθεί ομάδα ταξιτζίδων που ο δήμαρχος ονόμασε Ιππότες της Ζέβρας (αχαχχχ) και είχαν την προσωπική του υποστήριξη. Ίδρυσε επίσης ταμείο εθελοντικών φόρων για όσους ήθελαν να δώσουν παραπάνω χρήματα (!) στο δημοτικό ταμείο. Φυσικά και μάζεψε χρήματα. Τέλος, προσπαθώντας να δείξει πόσο σημαντική είναι η ανθρώπινη ζωή, ζωγράφισε αστέρια σε κάθε σημείο θανάτου από τροχαίο στην πόλη, πράγμα εξαιρετικά έξυπνο γιατί το αποτέλεσμα ήταν πανέμορφο αλλά και ιδιαίτερα σοκαριστικό.
Όχι, δεν είναι παραμύθι. Πρόκειται για τον Κολομβιανό Antanas Mockus, τον δήμαρχο της Μποκοτά το 1993. Μετά το πέρας της θητείας του, ο παράξενος αυτός δήμαρχος, ξεκίνησε διαλέξεις αναλύοντας τα συμπεράσματά του από το κοινωνικό του πείραμα. Ένα από τα συμπεράσματά του είναι πως η γνώση δίνει δύναμη αρκεί να καταφέρεις να τη μεταδώσεις μέσω της τέχνης, του χιούμορ και της δημιουργικότητας. Μόνο έτσι οι άνθρωποι αποδέχονται τις αλλαγές.
Όλο το άρθρο και τα αποτελέσματα των πρακτικών του σε νούμερα, εδώ:http://www. hno. harvard. edu/gazette/2004/03. 11/01-mockus. html

με αγάπη ..σε μας..και σε όλους τους beat όλων των γενιών

Μύρισε άνοιξη..

πασχαλιά..το λουλούδι..το σύμβολο της άνοιξης και με συμβολικό όνομα..αν και σήμερα βρέχει και κατεβήκαμε πάλι, προχτές είχε μιά εκρηκτικά ηλιόλουστη μέρα, ένα εκτυφλωτικό μεσημέρι, ζεστό, γεμάτο γλυκές μυρουδιές κι ανάσες άνοιξης...
βγήκα μιά βόλτα στα πέριξ και δυστυχώς δεν είχα την κάμερα μαζί μου, ευτυχώς η τεχνολογία ζεί και βασιλεύει και τα κινητά μπορούν πολύ καλά να παίξουν το ρόλο της και το αποτέλεσμα ήταν μιά σειρά ανοιξιάτικων, φωτεινών φωτό...λευκές πεταλούδες πετούσαν ανάμεσα στις ολάνθιστες και μυρωδάτες πασχαλιές, κι οι υποσχέσεις όλου του κόσμου μας χάιδευαν τα μάγουλα με κάθε αεράκι...έτσι ξεχάστηκα λίγο και ξέφυγα απ'την σκληρή καθημερινότητα που ούτε επέτειοι μπορούν να ξεπεράσουν πιά, ούτε παρελάσεις, ούτε τίποτα..μας έχουν και τρέχουμε να πληρώνουμε σα ραγιάδες και να μη σώνουμε..
τέλος ..οι φωτογραφίες αφιερωμένες σε όλους μας, με την ευχή να ερωτευτούμε φέτος την άνοιξη δυνατά και αληθινά..και "αληθινό σημαίνει αυτό που τίποτα δεν μπορεί να το χαλάσει" λέει η φίλη στο ραδιόφωνο..ερωτευτείτε..χανόμαστε..αλήθεια..

ενόψει εθνικής επαιτείου..

Οι δρόμοι ανοιχτοί.
Οι ταβέρνες φίσκα.
Σήμερα το θέλει η μέρα
μπακαλιάρο-σκορδαλιά.
Κυάλια κρεμασμένα
σημαιάκια λιγδιασμένα.
Βαράει κι ο ήλιος
κι η σκορδαλιά.
Μια σκατόμυγα στο μάτι του παιδιού
μετά την παρέλαση. 25 Μαρτίου 77.

Κ.Γώγου
τρία κλικ αριστερά

Περι κοκα-κολας ο λόγος...

Τα "οφέλη" της κόκα κόλας

Τα πρώτα 10 λεπτά:
10 κουταλιές ζάχαρης εισχωρούν στο σύστημά σας. Είναι το 100% της προτεινόμενης ημερήσιας δόσης. Ο λόγος που δεν κάνετε αμέσως εμετό από την υπερβολική δόση ζάχαρης είναι το φωσφορικό οξύ, που κόβει τη γεύση και σας επιτρέπει να κρατήσετε το αναψυκτικό στο στομάχι σας.

20 λεπτά:
Το ζάχαρό σας προκαλεί μια έκρηξη ινσουλίνης. Το συκώτι σας ανταποκρίνεται σε αυτό, μετατρέποντας όση ζάχαρη μπορεί σε λίπος (και υπάρχει πολύ ζάχαρη αυτή τη στιγμή).

40 λεπτά:
Η απορρόφηση καφεΐνης έχει ολοκληρωθεί. Οι κόρες σας διαστέλλονται, η πίεση του αίματος αυξάνεται και το συκώτι συνεχίζει να ρίχνει ζάχαρη στο αίμα. Οι δέκτες αδενοσίνης στον εγκέφαλό σας φράζουν αποτρέποντας την υπνηλία.

45 λεπτά:
Το σώμα σας ανεβάζει την παραγωγή ντοπαμίνης, ερεθίζοντας τα κέντρα ευχαρίστησης στον εγκέφαλό σας. Είναι ο ίδιος τρόπος που λειτουργεί και η ηρωίνη.

60 λεπτά:
Το φωσφορικό οξύ δεσμεύει το ασβέστιο, το μαγνήσιο και τον ψευδάργυρο στο έντερό σας, παρέχοντας μιας περαιτέρω ώθηση στο μεταβολισμό. Αυτό γίνεται από τις υψηλές δόσεις της ζάχαρης και των τεχνητών γλυκαντικών ουσιών που αυξάνουν επίσης τη νεφρική αποβολή του ασβεστίου.

60 λεπτά:
Οι διουρητικές ιδιότητες της καφεΐνης κάνουν παιχνίδι (σας κάνει να πρέπει να κατουρήσετε). Τώρα βεβαιώνεται ότι θα εκκενώσετε το συνδεμένο ασβέστιο, μαγνήσιο και ψευδάργυρο που διαφορετικά θα πήγαινε στα κόκκαλά σας, καθώς επίσης το νάτριο, τον ηλεκτρολύτη και το νερό.

80 λεπτά:
Δεδομένου ότι η αναστάτωση μέσα σας πεθαίνει, θ' αρχίσετε να έχετε στέρηση ζάχαρης. Μπορεί να γίνετε οξύθυμοι ή και αργόστροφοι. Έχετε επίσης τώρα, κυριολεκτικά, κατουρήσει όλο το νερό που περιείχε η Coke , μαζί με τις πολύτιμες θρεπτικές ουσίες που το σώμα σας θα μπορούσε να έχει χρησιμοποιήσει για να ενυδατώσει το σύστημά σας ή να χτίσει ισχυρά κόκκαλα και δόντια.


Πως η Κόκα Κόλα και η Pepsi μας ΒΟΗΘΟΥΝ


Μπορεις να καθαρίσεις μια τουλέτα:
Καταβρέξτε με ένα κουτάκι Coca-Cola την λεκάνη της τουλέτας. 1 ώρα μετά θα λάμπει από καθαριότητα. Το κιτρικό οξύ της Coke εξαφανίζει όλες τις χρωστικές κιλήδες από τις πορσελάνες.

Μπορείτε να αφαιρέσετε τη σκουριά από τον προφυλακτηρα του αυτοκινήτου σας:
Τρίψτε τον προφυλακτήρα με ένα τσαλακωμενο αλουμινοχαρτο, βουτηγμένο στην Coca-Cola

Καθαριστε τους πόλους της μπαταρια του αυτοκινητου από την διάβρωση:
Ρίξτε ένα κουτάκι Coca-Cola πάνω στους πόλους της μπαταρίας για να εξαφανίσετε την διάβρωση

Η σκουριά φεύγει με την πρωτη:
Απλώστε ένα πανί βουτηγμένο στην Coca-Cola στη σκουριά για λίγο χρονικό διαστημα

Μπορείτε να αφαιρέσετε το γράσσο από τα ρούχα:
Ρίξτε ένα κουτάκι Coke πάνω στον λεκε από γράσσο, μαζί με απορρυπαντικό, και τρίψτε το κυκλικά.
Η Coca-Cola/Pepsi θα βoηθήσει να εξαφανιστεί ο λεκές

Μπορεί επίσης να εξαφανίσει την θολούρα από το παρμπρίζ σας


Αυτό το κατασκέυασμα το πίνουμε!
Φυσικά το χρησιμοποιούμε για να καθαρίζουμε και τους λεκέδες μας.

Και πληρώνουμε γι'αυτό!
Σωστά?

Πληροφοριακά:
Ο μέσος όρος pH των αναψυκτικών, π.χ. Coke & Pepsi είναι 3.4. Αυτή η ποσότητα οξέως είναι αρκετά δυνατή για να διαλύσει δόντια και κόκαλα! Το σώμα μας σταματάει να χτίζει τα κόκαλα περίπου στην ηλικία των 30. Μετά από αυτή την ηλικία αρχίζει να διαλύει τα κόκαλα κάθε χρόνο μέσα από τα ούρα μας, εξαρτώμενο όμως πάντα από την οξύτητα του φαγητού που λαμβάνει. Το διαλυμένο ασβέστιο καταλήγει από τις αρτηρίες, τα αιμοφόρα αγγεία, το δέρμα, τους ιστούς και τα διάφορα όργανα, στα νεφρά με αποτέλεσμα τη δημιουργία πέτρας στα νεφρά.

Τα αναψυκτικά δεν έχουν καθόλου φυσικά στοιχεία (σε αντίθεση με τις βιταμίνες και το φυσικό νερό). Έχουν περισσότερη ζάχαρη, υψηλότερη οξύτητα και χρωστικά. Μερικοί άνθρωποι προτιμούν να πίνουν ένα αναψυκτικό μετά από κάθε γεύμα.
Φαντάζεστε ποιο είναι το αντίκτυπο?

Το αντίκτυπο?
Το σώμα μας έχει μία ενδεικτική τιμή 370 για την λειτουργία της χώνευσης των ενζύμων. Η θερμοκρασία των αναψυκτικών είναι κατά πολύ μικρότερη από 37, μερικές φορές είναι πολύ κοντά στο 0. Αυτή η διαφορά θερμοκρασίας έχει σαν αποτέλεσμα να επηρεάζεται η διαδικασία των ενζύμων και να δημιουργεί stress στο χωνευτικό μας σύστημα κι αυτό να χωνεύει λιγότερο φαγητό. Στην πραγματικότητα το φαγητό ζυμώνεται. Το ζυμωμένο φαγητό προκαλεί δυσοσμία, αέρια, αποσύνθεση και δημιουργεί τοξικά, τα οποία απορροφούνται από τα έντερα, κι έτσι περνάνε μέσα στο αίμα απ'όπου διοχετεύεται σε ολόκληρο το σώμα. Αυτή η εξάπλωση των τοξικών βοηθάει στην δημιουργία διαφόρων αρρωστιών.

Μερικά παραδείγματα:

Πριν μερικούς μήνες, έγινε ένας διαγωνισμός στο πανεπιστήμιο Delhi "Ποιος θα πιεί την περισσότερη Coke?" Ο νικητής ήπιε 8 μπουκάλια και πέθανε επί τόπου από την υπερβολική δόση «μελανικής διοξύνης» στο αίμα του και μη επαρκής οξυγονόσεως. Από τότε, ο πρύτανης απαγόρεψε τα αναψυκτικά από την καντίνα του πανεπιστημίου.

Κάποιος έβαλε ένα σπασμένο δόντι σε ένα μπουκάλι Pepsi όπου μετά από 10 ημέρες αυτό διαλύθηκε! Τα δόντια και τα κόκαλα είναι τα μόνο ανθρώπινα όργανα που μένουν άθικτα αρκετό καιρό μετά από τον θάνατο μας.

Φανταστείτε τι μπορεί να κάνει αυτό το αναψυκτικό στα ευαίσθητα έντερα σας και στο εσωτερικό του στομάχου σας που καταλήγει!

Βέτο Μπους στην απαγόρευση βασανιστηρίων

Ο αμερικανός πρόεδρος Τζορτζ Μπους έθεσε βέτο σε σχέδιο νόμου που είχε εγκρίνει τον περασμένο Φεβρουάριο το Κογκρέσο, το οποίο απαγόρευε στη CIA τη χρήση σκληρών μεθόδων ανάκρισης, όπως ο εικονικός πνιγμός.
«Επειδή ο κίνδυνος παραμένει, θα πρέπει να διασφαλίσουμε ότι οι αξιωματούχοι των υπηρεσιών πληροφοριών έχουν όλα τα εργαλεία που χρειάζονται για να σταματήσουν τους τρομοκράτες» δήλωσε ο Μπους στο εβδομαδιαίο ραδιοφωνικό διάγγελμά του, προσθέτοντας ότι το προτεινόμενο σχέδιο νόμου «θα απαγόρευε ένα από τα πιο σημαντικά εργαλεία στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας».
Ο Μπους ανέφερε επίσης ότι η CIA – σε αντίθεση με τους στρατιωτικούς - χρειάζεται «ειδικές ανακριτικές μεθόδους». Το εγχειρίδιο του αμερικανικού στρατού απαγορεύει τον εικονικό πνιγμό και άλλες μεθόδους ανάκρισης. Εάν περνούσε, το νομοσχέδιο θα εναρμόνιζε τις πρακτικές της CIA με αυτές του στρατού.
Να σημειωθεί ότι η τεχνική προσομοίωσης πνιγμού έχει καταδικασθεί από πολλά μέλη του Κογκρέσου, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και άλλες χώρες ως μορφή βασανιστηρίου.

Ρενάτα Γρυπάρη -http://www.cosmo.gr/Politics/USA/190730.html

Όλα αυτά είναι ένα μικρο δείγμα του πολιτισμού μας και η απόδειξη του μεγάλου πνεύματος μας

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ
Σε ασφυξία-πνιγμό από φιξάκια ναρκωτικών που προσπάθησε να καταπιεί αποδίδει η Αστυνομία τον θάνατο του νεαρού Σουδανού κατά τη σύλληψή του στο κέντρο της Αθήνας.

Ομως, αν και έχουν περάσει ήδη δέκα ημέρες από το περίεργο αυτό περιστατικό, δεν έχει συνταχθεί ακόμα αναλυτική ιατροδικαστική έκθεση για τα ακριβή αίτια θανάτου, καθώς και για το αν το θύμα έφερε μώλωπες ή άλλα τραύματα στο σώμα του.

Η επίσημη εκδοχή των αστυνομικών του Τμήματος Ακροπόλεως, που έχουν στα χέρια τους τον φάκελο του νεκρού μετανάστη, απορρίπτει κατηγορηματικά τις καταγγελίες φίλων του νεκρού μετανάστη ότι το θύμα ξυλοκοπήθηκε βάναυσα από τους αστυνομικούς της Αμεσης Δράσης που τον καταδίωξαν για να τον συλλάβουν. Αντίθετα, λένε, οι αστυνομικοί προσπάθησαν να τον βοηθήσουν όταν κατάλαβαν ότι πνιγόταν.

Εντελώς διαφορετική ωστόσο είναι η εκδοχή του Γιάχα, φίλου του Abdulkarim Yahia Idris που πέθανε εκείνο το μεσημέρι της 22ας Φεβρουαρίου. Ηταν μαζί του στη συμβολή των οδών Σοφοκλέους και Σωκράτους, όταν έφτασαν οι τρεις αστυνομικοί. Εμείς τον συναντήσαμε το μεσημέρι του περασμένου Σαββάτου στο στέκι του συλλόγου των Σουδανών μεταναστών στην Ελλάδα. Να, τι μας είπε:

«Καθόμασταν μαζί με έναν ακόμη φίλο σε ένα αυτοκίνητο, όταν έφτασαν τρεις αστυνομικοί με μηχανές. Οι αστυνομικοί ήρθαν προς το μέρος μας και εμείς φύγαμε προς την αντίθετη κατεύθυνση. Ενας αστυνομικός με έπιασε από το μπουφάν και έδωσε εντολή να σταματήσουν και τους άλλους. Εμένα μου ζήτησαν τα χαρτιά μου, τα έδειξα και μου είπαν να φύγω. Μετά από λίγο έπιασαν τον άλλον (Idris) και τον χτύπησαν 3 φορές δυνατά στην κοιλιά. Του έδεσαν τα χέρια πίσω με χειροπέδες, τον ξαναχτύπησαν στην κοιλιά και στον λαιμό. Στη συνέχεια τον μετέφεραν σ' ένα διπλανό υπόγειο και τον εξέταζαν».

Επιβεβαιώνει τη μαρτυρία

Η μαρτυρία αυτή επιβεβαιώνεται και από ακόμη έναν, αλβανικής καταγωγής, μετανάστη που είδε τη σκηνή και περιέγραψε με κάθε λεπτομέρεια τις κινήσεις των αστυνομικών.

Ωστόσο, ένας υπαστυνόμος του Τμήματος Ακροπόλεως, που όπως μας διευκρίνισε, έτυχε την ώρα του περιστατικού (αν και εκτός υπηρεσίας) να βρίσκεται εκεί, υποστηρίζει ότι οι αστυνομικοί έδρασαν απολύτως νόμιμα, στο πλαίσιο της εντολής για αυξημένη αστυνόμευση στην περιοχή. Για όσους μάλιστα αμφισβητούν ότι οι αστυνομικοί δεν άσκησαν βία κατά του Σουδανού, επικαλέστηκε και την καταγραφή των καμερών του δήμου που επιτηρούν τον γύρω χώρο!

Σύμφωνα πάντως με επιβεβαιωμένες πληροφορίες, ο Σουδανός, όταν έφτασε το ασθενοφόρο να τον παραλάβει, ήταν ήδη νεκρός. Μεταφέρθηκε στην Πολυκλινική Αθηνών, στην οδό Πειραιώς, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Λιγό μετά, τον παρέλαβαν αστυνομικοί του Τμήματος Ακροπόλεως, οι οποίοι όμως τουλάχιστον επί μία εβδομάδα δεν έδιναν στοιχεία σε φίλους του που τον αναζητούσαν.

Ανθρωποι που είδαν πάντως τον νεκρό στην Πολυκλινική, αναφέρουν ότι είχε αρκετό αίμα γύρω από τα χείλη του. «Αυτό έγινε γιατί χτυπιόταν μόνος του στην προσπάθειά του να αποφύγει τον πνιγμό», απαντούν οι αστυνομικοί.

Το περιστατικό είναι σοβαρό και πρέπει να ερευνηθεί σε βάθος τόσο από την Αστυνομία όσο και από τη Δικαιοσύνη. Οπως επιτάσσει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η Αστυνομία φέρει το βάρος της απόδειξης για κάθε περιστατικό βίας. Πολύ περισσότερο, όταν το θύμα της καταγγελλόμενης κακοποίησης βρίσκεται στα χέρια της!

Ηδη η ομάδα δικηγόρων για τα δικαιώματα των μεταναστών ενημέρωσε με μηνυτήρια αναφορά της την Εισαγγελία ώστε να εξεταστεί η σορός από ιατροδικαστή.


Αλλο ένα κρούσμα ξυλοδαρμού και κακοποίησης ανήλικου αλλοδαπού μέσα σε Αστυνομικό Τμήμα καταγγέλλει, με μηνυτήρια αναφορά της στην Εισαγγελία, η Ομάδα Δικηγόρων για τα Δικαιώματα Μεταναστών και Προσφύγων.

Σύμφωνα με την καταγγελία, ο ανήλικος Ιρανός Mehde Ρ. χτυπήθηκε αναίτια με γροθιές και κλοτσιές από τέσσερις αστυνομικούς μέσα στο Τμήμα Ασύλου της Διεύθυνσης Αλλοδαπών Αττικής.

Το περιστατικό επιβεβαιώνεται και από τη διευθύντρια του Ιατρικού Κέντρου Αποκατάστασης Βασανιστηρίων κ. Μαρία Πινίου-Καλλή, η οποία εξέτασε τον ανήλικο και εντόπισε 13 αμυχές, εκδορές στη ράχη από πιθανό αιχμηρό αντικείμενο, έντονη ερυθρότητα στο δεξί μάγουλο από χτύπημα με γροθιά, εκδορά στην αριστερή τραχηλική μοίρα και αιμορραγική κηλίδα στον επιπεφυκότα του αριστερού ματιού!

Το συμβάν εντάσσεται σε μια σειρά αλλεπάλληλων καταγγελιών κακοποίησης μεταναστών από άνδρες των διωκτικών αρχών και προκαλεί έντονη ανησυχία στους πολίτες για τον ανεξέλεγκτο, λόγω της ατιμωρησίας, τρόπο δράσης των αστυνομικών.

Σύμφωνα με όσα εξιστόρησε στην ομάδα δικηγόρων το νεαρό θύμα, το περιστατικό συνέβη στις 15-1-2008, στο Τμήμα Αλλοδαπών, όπου είχε πάει για συνέντευξη και δακτυλοσκόπηση μετά την υποβολή αιτήματος χορήγησης ασύλου.

Οσο περίμενε στο χώρο αναμονής, στο ισόγειο, ένας αστυνομικός του έκανε παρατήρηση γιατί λέρωνε τον τοίχο με τα παπούτσια του και του ζήτησε να βγει έξω.

Γύρω στις δυόμισι το μεσημέρι, και ενώ οι άλλοι είχαν φύγει, τον κάλεσαν να μπει στο χώρο των συνεντεύξεων. Εκεί, ο αστυνομικός που τον είχε παρατηρήσει για τα παπούτσια άρχισε να τον χτυπάει. Οταν ο ανήλικος προσπάθησε να αποφύγει τα χτυπήματα, ήρθαν και άλλοι τρεις αστυνομικοί, τον έριξαν κάτω και τον χτύπησαν όλοι μαζί με γροθιές και κλοτσιές. Μετά του είπαν να φύγει χωρίς να του δώσουν κανένα έγγραφο.

Ο ξυλοδαρμός επιβεβαιώνεται και από ακόμη ένα Ιρανό υπήκοο, τον B.R., ο οποίος βρισκόταν μαζί του εκείνη την ημέρα και τον είδε χτυπημένο, με αίμα στο πρόσωπο, όταν εκείνος βγήκε από τη πύλη της Διεύθυνσης Αλλοδαπών.

Οι δράστες των ανωτέρω ενεργειών είναι άγνωστοι. Οι πράξεις τους στοιχειοθετούν όμως το αδίκημα της απρόκλητης σωματικής βλάβης και μάλιστα σε βάρος ανήλικου, ασυνόδευτου αλλοδαπού, αναφέρουν στη μηνυτήρια αναφορά τους οι δικηγόροι Βασ. Παπαστεργίου και Σπ. Ροζάκος. Ζητούν παράλληλα από τον αρμόδιο αστυνομικό διυεθυντή να κινήσει και τις πειθαρχικές διαδικασίες για τον εντοπισμό και την τιμωρία των εμπλεκόμενων αστυνομικών.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ...ΒΛΕΠΕ ΕΡΤ

H διοίκηση της Ελληνικής Ραδιοφωνίας Τηλεορασης, ανακοινωσε με περηφανια την συμφωνια της με τις 2 κατα τεκμηριο κορυφαιες Ελληνικες ποδοσφαιρικες ομαδες, τον Ολυμπιακο και τον Παναθηναικο, για την εξασφαλιση των τηλεοπτικων τους δικαιωματων. Ο Ολυμπιακος συμφωνησε στα 14,5 εκατομμυρια Ευρω για την περιοδο 2006-2008, ενω ο Παναθηναικος (συμφωνα με δημοσιογραφικες πηγες) στα 16 εκατομμυρια Ευρω για το διαστημα 2007-2010.
Η ειδηση μαλιστα επικοινωνηθηκε απο τους κρατικους τηλεοπτικους & ραδιοφωνικους σταθμους ως ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ της ΕΡΤ & απαρχη μιας νεας εποχης για το αθλητικο τμημα της.

Τι σημαινει αυτο για σενα αγαπητε Ελληνα πολιτη, ποδοσφαιροφιλε η μη?

Σημαινει ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ οτι καλεισαι να ΠΛΗΡΩΣΕΙΣ 30,5 εκατομμυρια Ευρω (και κατι ψιλα), ητοι 10,4 δις δραχμουλες, στην επομενη 3ετια. Λεφτα τα οποια η (ηδη υπερχρεωμενη απο υπεραριθμο προσωπικο κ τηλεοπτικα πανηγυρακια) ΕΡΤ δεν υπαρχει περιπτωση να βρει
από αλλους πορους, πλην των μηνιαιων εισφορων σου!!
Την στιγμη που ο ΑLPHA (ιδιωτικος σταθμος με πληρως οργανωμενο τμημα πωλησης διαφημιστικου χρονου)καταφερε φετος να εισπραξει λιγοτερα απο 2,3 εκατομμυρια Ευρω για τα αντιστοιχα παιχνιδια
του Ολυμπιακου (περιπου 145.000 Ευρω ανα παιχνιδι), η ΕΡΤ καλειται να εισπραξει τα υπερτριπλασια απλα για να μην ζημιωθεί...

Δηλαδη 485.000 Ευρω ανα αναμετάδοση, κατι πρακτικως αδύνατον με βαση το κοστος μοναδας του τηλεοπτικου χρονου + την διαρκεια της αναμεταδοσης.

Τα ιδια φυσικα θα ισχυσουν και για το πακετο του Παναθηναικου.


Σημειωτεον οτι ο ανταγωνιστης της ΕΡΤ στα δικαιωματα του Ολυμπιακου (ALPHA )προσεφερε λιγοτερα απο 5 εκατομμυρια Ευρω....με αλλα λογια, η ΕΡΤ προσεφερε 45% περισσοτερα απο τον ανταγωνιστη, χωρις ΚΑΝΕΝΑΝ ΠΡΟΦΑΝΗ ΛΟΓΟ για την μεγαλη αυτη διαφορα....

Η φραση-κλισε "κοινωνικη προκληση" σε περιοδους ανεχειας & ανεργειας, μαλλον ωχρια...



Ο κ. Παναγοπουλος - προεδρος/τσαρος/αυτοκρατωρ της ΕΡΤ- δηλωσε οτι ΑΔΙΑΦΟΡΕΙ για τις αντιδρασεις των πολιτων (βλ. εμμεσων μισθοδοτων) και οτι "το σχεδιο ανατασης της ΕΡΤ θα προχωρησει με καθε κοστος!"
Καθε κοστος λοιπον? ΝΟ PROBLEM mister . Γιατι εγω ΔΕΝ προτιθεμαι να χρηματοδοτησω το γαιτανακι δημοσιων σχεσεων σας αγαπητε κυριε Τζεγκις Χαν-καναλαρχη.

ΔΕΝ ΞΑΝΑΠΛΗΡΩΝΩ ΣΥΝΔΡΟΜΗ:
Η διαδικασία που μπορεί κάποιος να ακολουθήσει για να ΜΗΝ πληρώνει την ΕΡΤ μέσω λογαριασμού της ΔΕΗ έχει να κάνει με την άρνηση αναγνώρισης χρέους


Δηλαδή: εάν κάποιος σου χρεώνει μια υπηρεσία ή ένα προϊόν που εσύ δεν θέλεις να χρησιμοποιήσεις ( π.χ. τηλεοπτικό πρόγραμμα) μαζί με μια υπηρεσία που αποδέχεσαι και χρησιμοποιείς (π.χ. ηλεκτρικό ρεύμα) με ένα ενιαίο τιμολόγιο, λογαριασμό ή οτιδήποτε μπορείς να
ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ να πληρώσεις ΜΟΝΟ το δεύτερο. Σε περίπτωση που ο πιστωτής δεν δεχτεί την πληρωμή, πηγαίνεις στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων κ

ΚΑΤΑΘΕΤΕΙΣ μόνο το ΠΟΣΟ της υπηρεσίας που αποδέχεσαι (ηλεκτρικό ρεύμα) και όχι το υπόλοιπο. Το ΤΠκΔ ενημερώνει τον πιστωτή για την κατάθεσή σας και αυτός δεν έχει πλέον δικαίωμα να απαιτεί αυτά τα χρήματα (οπότε και να σου
κόψει το ρεύμα). Το υπόλοιπο ποσό ΜΠΟΡΕΙ να το διεκδικήσει δικαστικά!

ΚΙ ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΝΟΗΜΑ Η ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ.

ΟΣΟ ΠΙΟ ΠΟΛΛΟΙ ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΑ ΝΑ «ΚΕΡΔΙΣΟΥΝ» ΔΙΚΑΣΤΙΚΑ.

ΕΝΑ ΔΕΔΙΚΑΣΜΕΝΟ και ΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ!
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΗΘΕΙΤΕ ΛΟΙΠΟΝ. ΚΟΦΤΕ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΝΑ ΣΤΡΩΣΟΥΝ

ΜΕΤΑ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΤΑΣΗΣ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΤΟΥ ΦΟΥΚΑΡΑ .

το κείμενο αυτό ανήκει στην φίλη μου την ξωτικουλα